Pakketbezorger Johan Struyk heeft afscheid genomen van 'zijn' Eemnes. Als een ware beroemdheid was hij op oudjaarsdag voor het laatst in het dorp te vinden, waar bewoners afscheid van hem namen. NH ging op zijn laatste werkdag een paar uur mee met de geliefde bezorger: "De mensen hier zijn een soort familie van me geworden." Zijn laatste dag als pakketbezorger verliep allesbehalve rustig. Met bijna driehonderd stops is het een drukke oudjaarsdag en de klus moet ook nog eens vóór 18.00 uur geklaard zijn. Daarna mogen bezorgers de pakketten niet meer aanbieden, vertelt Johan Struyk. Rennend naar de deuren Er is veel werk te verrichten in een korter tijdsbestek dan normaal. Johan rent om de haverklap zijn witte bus uit, maar echt opschieten wil het niet. Half Eemnes is op de hoogte dat Johan stopt en daarom 'willen' de meesten nog even wat van hem. Een stevige handdruk, een vriendelijk dankjewel, het uitwisselen van telefoonnummers, een overhandiging van een envelop met inhoud én overal even (kort) een praatje. Hoewel hij heel druk is, blijft hij aardig en gezellig als tijd. Ieder gesprekje eindigt met een lach en de allerbeste wensen. Als Johan pakketten aan het sorteren is in zijn bus op de Minnehof komt een vrouw naar hem toe. "Ik ben zo blij dat ik je toch nog even zie", zegt ze, voordat ze hem een envelop geeft. Maar gaan lopen Uit haar verhaal blijkt dat ze door Eemnes is gaan lopen om Johan tegen het lijf te lopen. Het stemt haar tevreden dat het toch gelukt is. Net zoals vele andere Eemnessers woensdag vertelt ze dat ze Johan gaat missen en ze wenst hem het beste. "Het is rottig om te horen dat de mensen je gaan missen. Ik ga hen ook missen. In die 7,5 jaar tijd dat ik hier pakketten heb bezorgd, heb ik toch wat opgebouwd", zegt hij als hij weer net in zijn bus is gesprongen. Met pijn in het hart Dat zijn tijd erop zit bij PostNL is niet Johans keuze. Het bedrijf heeft gekozen voor een andere strategie en samenwerking met zelfstandige bezorgers. Het eigen personeel gaat meer pakketten doen. Daar komt nog bij dat de organisatie andere arbeidsvoorwaarden stelt. Hierdoor houdt voor Johan op. "Met pijn in het hart", laat hij weten. Wat is nu zijn geheim? Waardoor zwaait Eemnes hem met zoveel liefde uit? In eerste instantie zegt de Amersfoorter daar niet echt een antwoord op te hebben. "Ik ben sociaal, vriendelijk en betrouwbaar. Ik kan hier met iedereen schik maken", is zijn respons, nadat hij nog eens goed heeft nagedacht. Hij heeft een speciale band gekregen met de inwoners van Eemnes. Dat heeft hij laten weten in een persoonlijke brief, die hij bij veel mensen in de brievenbus heeft gestopt. "De mensen hier zijn een soort van familie van me geworden. Dat meen ik serieus. Ik mag ze allemaal. Ze zijn zo lief. Ze hebben een speciaal plekje in mijn hart." Trillend pakket Onderweg strooit Johan met voornamen, die bij bepaalde adressen horen. Bij sommige woningen vertelt hij dat hij daar terechtkon voor een bakkie koffie en bij weer een ander kreeg  hij roti. En wat is eigenlijk het meest vreemde wat hij ooit bezorgd heeft? Voordat hij antwoordt, beginnen zijn ogen te glimmen. "Vibrators", zegt hij. "Ik had een pakket hiernaast me dat maar bleef trillen", meldt hij lachend. Hij zegt zich nog niet goed te beseffen dat het zijn laatste dag als pakketbezorger is, ook al herinnert bijna iedereen hem er deze woensdag aan. Lang kan hij niet stilstaan bij dit afscheid. Vrijdag begint hij al bij zijn nieuwe baas. Johan gaat werken bij een brand- en waterschadebedrijf.