Cándido Pazó (Vigo, 1960) vén de publicar con Galaxia un volume que recolle dous dos seus textos teatrais, O proceso e Apaga o candil , nos que achegándose ao xuízo a Curros Enríquez e á biografía de Carlos Díaz, o Xestal, fai unha cousa moi súa que é interpelarnos directamente sobre un pasado que segue moi presente. Recoñece que a publicación permite pararse en lecturas de capas que no teatro poden pasar desapercibidas mais tamén que a enerxía do directo é imposible de ser substituída. Afortunadamente, ambas seguen a ser representadas.