امام صادق (ع) نشاط و شادابی مؤمن را تنها در عبادت نمی‌دانست. او شادی را در سه عرصه‌ی زندگی تعریف می‌کند: لذت مشروع در ازدواج، محبت و خنده با دوستان، و راز و نیاز عاشقانه در نماز شب. این نگاه نشان می‌دهد مؤمن انسانی زنده، متعادل و شاداب است، نه منزوی و خشک.