در یک داستانی نادرشاه در مسیر هندوستان با پسربچه‌ای برخورد کرد که قرآن می‌خواند و گمان نیک او را فال فتح گرفت؛ روایت مهم داستان بیانگر این است که همان‌گونه که انسان گمان نیک به خدا دارد، خداوند نیز بنده‌اش را فراموش نکرده و یاری می‌کند.