نجف تنها یک شهر نیست. جغرافیای عاشقانه‌ای‌ست که دل‌ها در آن به سجده می‌افتند. اینجا، خاک با نام امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام معنا گرفته و آسمان جرئت نزدیک‌تر شدن پیدا کرده است. در آستانه سیزدهم رجب، نجف آرام و قرار ندارد؛ گویی جهان، نفسش را حبس کرده تا دوباره عدالت متولد شود. از گنبدی که خورشید در آن تمنا می‌کند تا کوچه‌هایی که ذکر نام امیر عدالت، علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را زمزمه می‌کنند، همه چیز خبر از آمدن حقیقتی می‌دهد که از کعبه آغاز شد و در نجف به ابدیت رسید؛ پیشوایی که عظمتش نه در قدرت، که در بی‌کرانگی نور، معرفت و مهرش جلوه‌گر است.