Ο ηθοποιός που υποδύεται τον « Καποδίστρια » στην ομώνυμη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή μιλάει στο iefimerida.gr Γεννημένος στη Χίο, έζησε για ένα διάστημα στον Καναδά και επέστρεψε στην Αθήνα ο Αντώνης Μυριαγκός, ο οποίος υποδύεται τον Ιωάννη Καποδίστρια στην ομώνυμη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, που έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου. Ο Αντώνης Μυριαγκός είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε Ζωγραφική με δασκάλους τον Δημοσθένη Κοκκινίδη και τον Δημήτρη Μυταρά. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής, ενώ στη συνέχεια στράφηκε στο θέατρο, σπουδάζοντας υποκριτική και συνεργαζόμενος για πολλά χρόνια με το Θέατρο Άττις και τον Θεόδωρο Τερζόπουλο. Από την Σχολή Καλών Τεχνών στο θέατρο Από τη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου η δημιουργική διαδικασία του ζωγράφου είναι κατά βάση μοναχική, πέρασε στο θέατρο, έναν χώρο έκθεσης και συλλογικής εμπειρίας. Πώς έγινε αυτή η μετάβαση; «Είναι διαφορετικά πράγματα, αλλά κινούνται μέσα στο πλαίσιο της ευρύτερης Τέχνης -δεν είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Δεν είναι σαν να περνάς από τις Θετικές Επιστήμες ξαφνικά στην καλλιτεχνία. Ξεκίνησα με τη ζωγραφική, δεν μου βγήκε όπως το περίμενα και κάπως έτσι έμπλεξα με το θέατρο», λέει χαρακτηριστικά. Όπως εξηγεί, η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική προέκυψε σταδιακά. «Δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν τέτοιες σχολές. Στις τελευταίες τάξεις του λυκείου έμαθα για την ύπαρξη της Σχολής Καλών Τεχνών και τότε έκανα focus. Προσπάθησα να περάσω τις εξετάσεις, ακολουθώντας όλη τη διαδικασία που περνάει ένας υποψήφιος για να μπει στη σχολή». Η ανάγκη, ωστόσο, για κάτι πιο επικοινωνιακό και ομαδικό τον οδήγησε τελικά στο θέατρο. «Ο λόγος που με ώθησε προς το θέατρο ήταν η ανάγκη μου για αλληλοεπίδραση. Είναι πολύ όμορφη η διαδικασία να περνάς ώρες κλεισμένος στο ατελιέ ζωγραφίζοντας, αλλά φαίνεται πως είχα μεγαλύτερη ανάγκη τη συνάντηση με άλλους ανθρώπους και με καλά κείμενα. Η έκθεση έχει πάντα μια πρόκληση». Η συνεργασία του με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο Για πολλά χρόνια συνεργάστηκε στενά με τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Τερζόπουλο, συμμετέχοντας σε παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τι αποκόμισε από αυτή τη διαδρομή και αν έχει κλείσει ο κύκλος της συνεργασίας τους; «Με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο δουλέψαμε μαζί αρκετά χρόνια- ξεκινήσαμε το 2005. Ουσιαστικά ήταν εκείνος που με πήρε όταν πρωτοξεκινούσα στο θέατρο και έμεινα κοντά του, και στην ομάδα Άττις, για μεγάλο διάστημα. Για μένα αυτή η συνεργασία είναι μια σημαντική παρακαταθήκη. Εξακολουθώ να έχω μια ζωντανή σχέση μαζί του. Είναι η προίκα μου.» Όπως τονίζει, δεν έχει μπει τελεία στη συνεργασία τους. «Είναι οι ανάγκες του επαγγέλματος και της ίδιας της ζωής που σε κάνουν να αναζητάς κι άλλα πράγματα. Πάντα είμαι σε συνομιλία με τον Τερζόπουλο, υπάρχει διάλογος και, εννοείται, αυτές οι πόρτες δεν κλείνουν». Αντώνης Μυριαγκός στο iefimerida.gr: «Ήταν πρόκληση ο ρόλος του Καποδίστρια» Ενάμιση χρόνο διήρκεσαν τα γυρίσματα της ταινίας «Καποδίστριας», σε σκηνοθεσία Γιάννη Σμαραγδή, με τον Αντώνη Μυριαγκό να κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. «Η ταινία ήταν ένα μεγάλο όνειρο του Γιάννη Σμαραγδή. Υπήρχαν πολλές δυσκολίες, αλλά κατάφερε, έπειτα από οκτώ χρόνια, να την ολοκληρώσει και τα Χριστούγεννα βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι. Για ενάμιση χρόνο ήμουν μέσα στην ιστορία αυτής της ταινίας», εξηγεί. Ήταν έκπληξη η πρόταση του Γιάννη Σμαραγδή να υποδυθεί τον Ιωάννη Καποδίστρια; Πώς προέκυψε αυτό το καλλιτεχνικό πάντρεμα; «Η έκπληξή μου ήταν πολύ μεγάλη. Δεν το συζητώ - είπα ένα μεγάλο “ναι”, γιατί ο Καποδίστριας είναι μια τεράστια προσωπικότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν καταθέσει την ψυχή τους και έχουν σφραγίσει την Ιστορία με τέτοιο τρόπο ώστε η παρουσία τους να είναι ανεξίτηλη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν. Ήταν μια μεγάλη πρόκληση. Δεν λες εύκολα όχι σε μια ιστορική ταινία τέτοιου βεληνεκούς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σμαραγδή, με μεγάλη παραγωγή και έναν κεντρικό ρόλο που καλείσαι να “κουβαλήσεις”. Το αποδέχτηκα με μεγάλη χαρά». Τι αποκόμισε ο ίδιος από την προσωπικότητα του Καποδίστρια και πώς τον προσέγγισε ερμηνευτικά; «Ουσιαστικά δεν γνωρίζουμε πραγματικά τον Καποδίστρια. Δεν θα τον έλεγα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ωστόσο επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Η Ιστορία εξαρτάται από την οπτική με την οποία τη διαβάζεις. Στην προσπάθειά μου να συγκολλήσω κομμάτια και να συνθέσω αυτόν τον άνθρωπο, έπρεπε να δημιουργήσω χώρο και να δω το αποτύπωμά του μέσα μου. Ο Ιωάννης Καποδίστριας πίστευε βαθιά στον άνθρωπο. Ήταν ουμανιστής, έθεσε κρίσιμα ζητήματα στα συνέδρια της Βιέννης και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, αγωνίστηκε ενάντια στο σκλαβοπάζαρο, επιδίωξε την ένωση των λαών και υποστήριξε σθεναρά την ανεξαρτησία των μικρών κρατών. Αξιοποίησε, ασφαλώς, και την εύνοια του Τσάρου σε σχέση με την Ορθοδοξία, σε μια εποχή όπου υπήρχε ένα ενιαίο τόξο λαών με κοινό θρησκευτικό υπόβαθρο -στοιχείο που του επέτρεψε να επιχειρήσει την εφαρμογή του οράματός του. Πάνω απ’ όλα, στόχος του ήταν να απελευθερώσει το ελληνικό κράτος, ενεργοποιώντας ένα δίκτυο πνευματικών ανθρώπων που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην Επανάσταση. Διέθετε έντονο φιλανθρωπικό έργο και ήρθε στην Ελλάδαμετά από πρόσκληση -δεν ήταν «φυτευτός». Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, με ελάχιστα μέσα και ενώ βρισκόταν αντιμέτωπος με διαρκείς αντιπαραθέσεις, απέδειξε τι ήθελε να κάνει. Δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει, καθώς τα αντικρουόμενα συμφέροντα ήταν πολλά. Ωστόσο, παραμένει μια φωτεινή μορφή. Τον ρωτώ αν πιστεύει ότι υπάρχουν σήμερα αντίστοιχα φωτισμένοι άνθρωποι με όραμα. «Θα ήταν άδικο να πω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι με πίστη και ήθος, που μπορούν να ενώσουν τα κομμάτια μας αντί να τα διαλύουν. Δυστυχώς, όμως, ζούμε παγκοσμίως σε μια συγκυρία όπου δεν υπάρχει εύκολος χώρος για να καλλιεργηθεί κάτι τέτοιο. Πολύ εύκολα μολύνεται. Οι συνθήκες είναι εξαιρετικά αντίξοες». «Είμαι ανοιχτός στην τηλεόραση» Τη φετινή σεζόν συμμετείχε και στη σειρά «Γιατρός» στον Alpha. Είναι ανοιχτός γενικότερα στην τηλεόραση; «Εννοείται πως είμαι ανοιχτός, αρκεί να πρόκειται για δουλειές που πληρούν κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Η τηλεόραση έχει αλλάξει πολύ και πλέον γίνονται καλές δουλειές. Αν υπάρχει πρόθεση, σωστός σχεδιασμός και οι απαραίτητοι πόροι, μπορούμε να δούμε πολύ αξιόλογα πράγματα στην ελληνική τηλεόραση». Μαζί με την αδελφή του, Καλλιρρόη Μυριαγκού, διατηρούν έναν χώρο που λειτουργεί ως στούντιο για μικρούς και μεγάλους στο Χαλάνδρι. Συμβουλεύονται ο ένας τον άλλον; «Εννοείται ότι μιλάμε, αφού κάνουμε την ίδια δουλειά και έχουμε τα ίδια άγχη. Δεν μας έχουν ταυτίσει, γιατί έχουμε διαφορετικές πορείες. Η Καλλιρρόη βρίσκεται περισσότερα χρόνια στον χώρο -εγώ μπήκα αργότερα, σε μεγαλύτερη ηλικία. Ανταλλάσσουμε όμως πάντα απόψεις». Τα καλοκαίρια στη Χίο Τα καλοκαίρια ο ηθοποιός περνά χρόνο στον τόπο καταγωγής του, τη Χίο, μαζί με την οικογένειά του. «Η Χίος είναι ο αγαπημένος μου τόπος και το μέρος όπου γεννήθηκαν οι γονείς μου. Πηγαίνω τακτικά το καλοκαίρι με τα παιδιά μου -είναι σημαντικό τόσο για μένα όσο και για την οικογένειά μου». «Είμαι χαζομπαμπάς» Έχοντας δημιουργήσει τη δική του οικογένεια και με δύο παιδιά στην εφηβεία, τον ρωτώ αν αυτή η περίοδος είναι «εύκολη πίστα». «Τίποτα δεν είναι εύκολο. Κάθε στάδιο έχει χαρές, δυσκολίες και άγχη. Είναι όμως ένας αγώνας που αξίζει να δώσεις. Βρισκόμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο: τα παιδιά αφήνουν πίσω την παιδική ηλικία, αναζητούν τον χώρο τους, διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους. Χρειάζεται να τους δίνεις χώρο και να τα εμπιστεύεσαι. Είμαι χαζομπαμπάς, δεν έχω πάντα όρια -στο σπίτι είμαι κάπως “Καραγκιόζης”. Πιστεύω όμως στην ισορροπία. Πάνω απ’ όλα είμαι μπαμπάς και αυτός ο ρόλος δεν αλλάζει. Τα παιδιά χρειάζονται μαμά και μπαμπά -οι ρόλοι μας είναι ξεκάθαροι και παραμένουν τέτοιοι. Μπορούν να βρουν φίλους έξω από το σπίτι, αλλά εμείς είμαστε πρώτα απ’ όλα οι γονείς τους». Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr