Οι «Brothers Chalamet» είναι μια άτυπη αδελφότητα από νεαρούς άνδρες, που ίσως δεν μοιάζουν και τόσο πολύ ο ένας με τον άλλον, αλλά βρήκαν κοινή ταυτότητα μέσα από τη φευγαλέα αναγνώριση πως «κάπως φέρνουν» στον Τιμοτέ Σαλαμέ. Ό,τι ξεκίνησε ως μια φευγαλέα, σχεδόν... αστεία ιδέα – ένας ανεπίσημος διαγωνισμός σωσία του Τιμοτέ Σαλαμέ στη Νέα Υόρκη – εξελίχθηκε απροσδόκητα σε μια μικρή πολιτισμική ιστορία της εποχής, όπως σημειώνει το προ ημερών ρεπορτάζ του ΑΡ. Προ μηνών λοιπόν, χιλιάδες συγκεντρώθηκαν γύρω από την Αψίδα του Washington Square Park για να παρακολουθήσουν ή να συμμετάσχουν σε ένα event. Όλοι είχαν έναν σκοπό: να αναδειχθεί ο πιο πειστικός σωσίας του Σαλαμέ, του πρωταγωνιστή του κινηματογραφικού σύμπαντος που εκτείνεται από το «Call Me by Your Name» μέχρι το «Dune» και το «Wonka». Το παράξενο, πολυδιάστατο «μετά» του διαγωνισμού Ο νικητής ήταν ο Miles Mitchell, με τον Zander Dueve να ακολουθεί στη δεύτερη θέση – αλλά αν πιστέψουμε τους ίδιους, το πραγματικό έπαθλο δεν ήταν το όποιο βραβείο, αλλά το παράξενο, πολυδιάστατο «μετά» του διαγωνισμού. Σχεδόν έναν χρόνο μετά, αυτοαποκαλούνται «Brothers Chalamet» – μια άτυπη αδελφότητα από νεαρούς άνδρες, που ίσως δεν μοιάζουν και τόσο πολύ ο ένας με τον άλλον, αλλά βρήκαν κοινή ταυτότητα μέσα από τη φευγαλέα αναγνώριση πως «κάπως φέρνουν» στον Σαλαμέ. Οργανωτής της εκδήλωσης ήταν ο Anthony Po, ένας δημιουργός περιεχομένου που έστησε το γεγονός χωρίς άδειες, χωρίς χορηγούς, χωρίς άλλο όφελος πέρα από τη χαρά της συμμετοχής. Η αστυνομία παρενέβη κάποια στιγμή, επιβλήθηκαν πρόστιμα, αλλά το πλήθος είχε ήδη απογειωθεί∙ και μαζί του, οι ζωές μερικών ανδρών. Για τον Mitchell, ο διαγωνισμός ήταν το εισιτήριο σε κάτι μεγαλύτερο. Το thrifted κοστούμι του Γουίλι Γουόνκα τον οδήγησε στο «Drew Barrymore Show», και λίγο αργότερα στο κόκκινο χαλί των Χρυσών Σφαιρών, όπου φωτογραφήθηκε δίπλα στον πραγματικό Σαλαμέ. Ο Zander Dueve, αντίστοιχα, εμφανίστηκε σε προωθητικές ενέργειες στην τηλεόραση, σε διαφημίσεις, ακόμη και στο πλευρό του Σαλαμέ σε σκηνές του «Saturday Night Live». Kάποιοι από τους συμμετέχοντες άρχισαν να ασχολούνται με το μόντελινγκ, άλλοι βρήκαν στον διαγωνισμό την αφορμή για να κυνηγήσουν ρόλους στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, ενώ για λίγους ήταν απλώς μια όμορφη (και πολύ περίεργη) ανάμνηση. Η κατηγοριοποίηση των «αδελφών» δεν ήταν μόνο ζήτημα ομοιότητας: ήταν η συγκρότηση μιας κοινότητας. Μιας ομάδας που γέμισε Instagram chats, που έβρισκε κάθε ευκαιρία να ξανασυναντηθεί, από παιχνίδια των New York Jets μέχρι μαγικές βραδιές κωμωδίας. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλοι όσοι συμμετείχαν αναφέρουν την ίδια εμπειρία: το να βρίσκονται μαζί άνθρωποι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα κοιτούσαν καν ο ένας τον άλλον στο μετρό, και με έναν απροσδόκητο τρόπο να γίνονται μέρος της ίδιας ιστορίας. Και πέρα από τη συντροφικότητα, ο διαγωνισμός έκανε κάτι ακόμη: εκτόξευσε στα ύψη την αναγνωρισιμότητα της εικόνας του Σαλαμέ. Οι σωσίες έγιναν άτυποι «πρεσβευτές» του σε κάθε είδους εκδήλωση, επωφελούμενοι από το ενδιαφέρον γύρω από το «A Complete Unknown», το βιογραφικό φιλμ όπου ο Σαλαμέ υποδύθηκε τον Μπομπ Ντίλαν. Σε ένα σχεδόν παράλογο παιχνίδι προβολής και αντανάκλασης, οι ίδιοι που επεδίωκαν να μοιάσουν στον Σαλαμέ βρέθηκαν να λειτουργούν ως «αντίγραφά» του στα περιθώρια της ποπ κουλτούρας – όσο ο Σαλαμέ ενσάρκωνε το είδωλο άλλων. Μέσα από αυτό το πρίσμα, η όλη ιστορία αποκαλύπτει κάτι πιο ουσιαστικό για τη διασημότητα και τα προσωπικά είδωλα στη σύγχρονη κουλτούρα. Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, όπου η εικόνα κυριαρχεί και η ταυτότητα αναδημιουργείται ακαριαία, το να μοιάζεις σε μια πετυχημένη περσόνα μπορεί να γίνει εισιτήριο για μια σειρά από πραγματικές ευκαιρίες. Μπορεί να σου δώσει ρόλους, προσκλήσεις, φίλους – και για κάποιους, ίσως ακόμα και μια καριέρα. Κάτι που φάνηκε πιο πολύ όταν οι σωσίες του Σαλαμέ προσκλήθηκαν από brands όπως η Impossible Foods, φωτογραφήθηκαν από επαγγελματίες όπως ο Jonathan Hollingsworth, ή μάζεψαν views σε TikTok και YouTube χάρη στη διαρκή γοητεία που ασκεί ο ίδιος ο ηθοποιός σε κοινό νεαρής ηλικίας. Αλλά η ιστορία έχει κι ένα χαμηλόφωνο υπόστρωμα: το παράξενο συναίσθημα το να ζεις στο περιθώριο της ζωής κάποιου άλλου. Ούτε ως ανώνυμη φιγούρα, ούτε ως απόλυτο είδωλο, αλλά ως «σχεδόν». Κι όμως, η δύναμη των παραγώγων, των σωσιών, των μικρών συστοιχιών γύρω από ένα αστέρι, φαίνεται να κρύβει μια μαγνητική ενέργεια – την αίσθηση ότι ακόμη κι αν δεν είσαι ο πρωταγωνιστής, μπορείς να είσαι μέρος της παράστασης. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr