یکی از چالش‌های شاه پس از ناکامی دولت نظامی ارتشبد غلامرضا ازهاری، یافتن گزینه‌ای مناسب برای نخست‌وزیری بود. شاه برای آنکه بتواند امواج انقلاب ایران را مهار کند، اصرار داشت تا از میان اعضای شناخته‌شده جبهه ملی و یا مخالفین سابق خود، فردی را برای این مقام برگزیند که درنهایت به تاریخ ۹ دی ۱۳۵۷ شاپور بختیار به‌عنوان نخست‌وزیر معرفی شد.