یک جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه در تحلیل جامعه شناختی اعترضات روزهای اخیر گفت: بر اساس ادبیات نظری جامعه‌شناسی به این وضعیت می‌توان عنوان «سیاسی‌شدن رنج اقتصادی» مردم را اطلاق کرد. یعنی زمانی که تجربه زیسته فقر در سال‌های گذشته، بیکاری، تبعیض و بحران اجتماعی در قالب روایت‌های جمعی بازتولید می‌شوند و مردم بارها برای اعتراض به بی‌عدالتی ساختاری به میدان می‌آیند، اما به مطالبات آن‌ها پاسخ داده نشده است. در نتیجه، بحران به پدیده‌ای عادی و مزمن تبدیل شده است. «عالیه شکربیگی» جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا تاکید کرد که اعتراضات روزهای اخیر مردم صرفا مطالبه‌ای اقتصادی نبوده و ریشه در همه مطالبات اجتماعی و فرهنگی در گذشته دارد. مطالباتی که ساختار قدرت نادیده گرفته است. او درباره تفاوت میان مطالبات نوگرایانه سال ۱۴۰۱ و مطالبات اقتصادی مردم معترض در روزهای اخیر گفت: در سال ۱۴۰۱، شعارهای نوگرایانه در بستر فرهنگ و آزادی مطرح شد، اما به جای گفتگو با مردم معترض با این مطالبات برخورد شد که پیامدهای متعددی به همراه داشت. در نهایت مطالبات مردم در آن زمان به جایی نرسید و مساله حل نشد، بلکه به لایه‌های زیرین جامعه حرکت کرد و در آنجا انباشته شد.