پوشش از نخستین جلوه‌های تمدن انسانی و یکی از ویژگی‌های متمایز انسان در مقایسه با سایر موجودات است. لباس، افزون بر نقش حفاظتی در برابر عوامل طبیعی، همواره با مفاهیمی چون حیا، عفت، زیبایی و هویت فرهنگی پیوند داشته است. بررسی متون دینی، شواهد تاریخی و دیدگاه اندیشمندان نشان می‌دهد که گرایش به پوشش، به‌ویژه در میان زنان، ریشه‌ای فطری دارد و در طول تاریخ بشر، با وجود تفاوت فرهنگ‌ها و تمدن‌ها، به‌عنوان ضرورتی اجتماعی و اخلاقی استمرار یافته است.