چرا دریاچه ارومیه به ثبات نمی‌رسد؟

تا نیمه دی‌ماه ۱۴۰۴، سامانه بارشی اخیر که از ابتدای دی‌ماه آغاز شد، اثرهای مثبتی بر حوضه آبریز دریاچه ارومیه داشته است. البته فرایند تبدیل «بارش» به «ذخیره آبی» در دریاچه به دلیل خشکی شدید بستر، زمان‌بر است. تا نیمه دی‌ماه ۱۴۰۴، سامانه بارشی اخیر که از ابتدای دی‌ماه آغاز شد، اثرهای مثبتی بر حوضه آبریز دریاچه ارومیه داشته است. البته فرایند تبدیل «بارش» به «ذخیره آبی» در دریاچه به دلیل خشکی شدید بستر، زمان‌بر است. در هفته دوم دی‌ماه، با فعال‌شدن جریانات رودخانه‌ای (مانند زرینه‌رود، سیمینه‌رود و گدار) بخش‌هایی از دریاچه با لایه از آب پوشیده شد و انتظار می‌رود با تداوم بارش‌ها و رهاسازی‌های برنامه‌ریزی‌شده در ماه‌های پیش‌رو، حدود دو تا ۲.۵ میلیارد مترمکعب آب به حجم دریاچه اضافه شود. بارش‌های نیمه دوم آذر تا نیمه دی‌ماه ۱۴۰۴ باعث شده تراز آب دریاچه نسبت به پایین‌ترین سطح خود در مهرماه، حدود ۴۰ سانتی‌متر در محل پل بزرگراه شهید کلانتری بالاتر گزارش شود. در هفته اول دی ۱۴۰۴، حوضه آبریز دریاچه ارومیه با میانگین بارش حدود ۳۵.۱ میلی‌متر و بیشینه بارش نقطه‌ای ۲۱۴.۴ میلی‌متر، یکی از پربارش‌ترین مناطق کشور بوده است. به دلیل خشکی ۹۵ تا ۹۸‌درصدی دریاچه در پایان تابستان ۱۴۰۴، بخش قابل‌ توجهی از اولین بارش‌ها صرف مرطوب‌کردن بستر رودخانه‌ها و نفوذ در خاک شده و هنوز این بارش‌ها به صورت آب سطحی در بدنه دریاچه دیده نمی‌شود. خوشبختانه میزان پوشش برف در ارتفاعات حوضه نسبت به سال گذشته حدود ۳۰ درصد افزایش داشته که این موضوع «ذخیره راهبردی» دریاچه برای فصل بهار محسوب می‌شود. اگرچه بارش‌های اول‌ تا ۱۴ دی بسیار امیدوارکننده بوده و تراز را به سمت بالا برده است، اما برای جبران عقب‌ماندگی‌های سال‌های اخیر، دریاچه همچنان به تداوم این بارش‌ها در زمستان نیاز دارد.