آیت‌الله شاه‌آبادی، استاد عرفان مرحوم امام، بیداری شب و سحرخیزی را عامل مؤثر قرب الهی می‌دانستند؛ حتی بدون نافله. سحرخیزی را مفید برای جسم و روح، سبب وسعت رزق، زیبایی چهره و خوش‌اخلاقی معرفی می‌کردند.