Тарих фанида ёзма манбаларнинг ўрни беқиёс, бироқ улар доим ҳам ўтмиш манзарасини тўлиқ намоён этавермайди. Айниқса, иқтисодий жараёнлар, халқнинг кундалик турмуши ва бозор муносабатлари кўпинча сарой солномачилари эътиборидан четда қолиб келган. XV асрнинг биринчи ярмида Мовароуннаҳрда юз берган иқтисодий ўзгаришлар хусусида гап кетганда, тадқиқотчилар узоқ йиллар давомида аниқ маълумотларга эга эмас эдилар. Тарихий манбалар сукут сақлаган бир пайтда, тангашунослик фани тилга кирди ва бизга Мирзо Улуғбекнинг давлат арбоби сифатидаги яна бир қиррасини – унинг иқтисодий ислоҳотчи эканлигини исботлаб берди. Ҳижрий 832 (милодий 1428/1429) йилда амалга оширилган пул ислоҳоти нафақат ўз даври учун, балки кейинги асрлар иқтисодий тафаккури учун ҳам муҳим ҳодиса ҳисобланади.