سفیر جدید با خودش نامه ای از وزارت خارجه آورده بود که تقاضا می‌کردند برای پاره ای مذاکرات به واشینگتن بروم. فردای آن روز (۲۸ اوت ١٩٤٤) در نامه ای توضیح دادم که چرا عاقلانه نیست که در این هنگام ایران را ترک نمایم و از وزارت خارجه خواستم در هر مورد خاصی که اطلاعات می خواهند به من بگویند. به این نامه نیز پاسخ داده نشد و حتی اعلام وصول نگردید.