درباره سقوط و دستگیری رئیس یک دولت با حمله نظامی دولت دیگر

درباره هم‌زمانی توییت ترامپ درباره «نجات» معترضان ایرانی در صورت ادامه سرکوب خشونت‌بار و شلیک به معترضان از سوی حکومت ایران در روز جمعه و حمله نظامی و دستگیری رئیس‌جمهور‌ ونزوئلا، پرسش‌ها و نظرات زیادی مطرح شد. اما جدای از مواضع سیاسی در ‌این‌باره و تحلیل وقایع کشور ونزوئلا، از نظر حقوقی کمتر کسی به ادعای مطرح‌شده درباره این موضوع، یعنی «مداخله بشردستانه» در حقوق بین‌الملل پرداخت. سعیده مختارزاده: درباره هم‌زمانی توییت ترامپ درباره «نجات» معترضان ایرانی در صورت ادامه سرکوب خشونت‌بار و شلیک به معترضان از سوی حکومت ایران در روز جمعه و حمله نظامی و دستگیری رئیس‌جمهور‌ ونزوئلا، پرسش‌ها و نظرات زیادی مطرح شد. اما جدای از مواضع سیاسی در ‌این‌باره و تحلیل وقایع کشور ونزوئلا، از نظر حقوقی کمتر کسی به ادعای مطرح‌شده درباره این موضوع، یعنی «مداخله بشردستانه» در حقوق بین‌الملل پرداخت. مداخله بشر‌دوستانه بر مبنای یک سنت مسیحی-غربی قدیمی تحت عنوان جنگ مقبول (توجیه‌پذیر)، بعد از جنگ جهانی دوم در نظام حقوق بین‌الملل وارد شد و چند بار از طرف قدرت‌های غربی برای اتمام یک وضعیت بحرانی حقوق‌بشری اعمال شده است. این اقدام نظامی که می‌تواند از طرف یک یا چند دولت انجام شود، به هر حال یک اقدام یک‌جانبه است و در شرایط توجیه‌پذیر در سایه دکترین مسئولیت حمایت دولت‌ها درباره نقض گسترده حقوق بشر در یک کشور دیگر شناخته می‌شود‌ که البته اعمال این نظریه خارج از چارچوب سازمان ملل متحد، مخالفانی جدی نیز دارد.