Stel je voor! Dat de winter duurt van november tot diep in april. En dat het bitter koud is. Zo ging het in de Kleine IJstijd, vier eeuwen geleden. Het wemelt van bedrijvigheid op de winterschilderijen van Brueghel (vader en zoon) en Hendrik Avercamp. Je blijft kijken naar de bezige figuurtjes, scherp afgetekend tegen al dat wit. Iedereen is druk met van alles, maar tegelijk lijkt de beweging stil te staan. Alsof de wereld de adem inhoudt. De mensen zijn geïsoleerd, bevroren tot herinneringen, al schaatsend of ploeterend door de sneeuw.