یک فعال کارگری میگوید: ما صدقهبگیر نیستیم و صدقه نمیخواهیم؛ چرا در کشوری با اینهمه ثروت، کارگر زحمتکش، معلم و پرستار باید صدقهبگیر باشد. ما اعانه دولت را نمیخواهیم بازار را ثبات بدهید؛ کالابرگ ۷ دلاری که خیلی زود ۶ دلار و ۵ دلار میشود، به چه درد ما میخورد؟! به گزارش خبرنگار ایلنا، پاسخ مقامات به اعتراضات مردم «مبهوتکننده است». اول بهتر است بدانیم در چه وضعیتی قرار داریم؛ هنوز کالا با ارز آزاد به بازار نیامده، قیمت بسیاری از اقلام به شدت صعود کرده است؛ یک شانه تخم مرغ به ۴۰۰ هزار تومان رسیده و قیمت روغن خوراکی ۱۲۱.۵ درصد افزایش یافته است؛ روغن سرخکردنی ۸۱۰ گرمی که پیش از این حدود ۷۹ هزار تومان بود، فقط با اعلام حذف ارز ترجیحی، اکنون در فروشگاهها (در صورت یافت شدن) به حدود ۱۷۵ هزار تومان رسیده است! دولت در اقدامی بیسابقه در ایران و کم سابقه در جهان، اختیار ارزشِ «پول ملی» را به بازار توافقی بورس سپرده و با این اقدام عجیب، تزلزل و بیثباتی را به همه ارکان زندگی مردم تسری داده است؛ در چنین اوضاعی، به جای اینکه پاسخ دهند وقتی گرانی مرغ و تخم مرغ و روغن به تنهایی بیش از یک میلیون تومان است، این «یک میلیون تومانِ کالابرگ» را چطور محاسبه کردهاند که قرار است بار همه گرانیها را گردن بگیرد، به جای اینکه رو به دوربینها از مردم عذرخواهی کنند و بپذیرند که با دادن رانتهای پیدرپی و اشتباهات مکرر و فساد گسترده، معاش اکثریت مردم را به تلاش شبانهروزی برای نان خالی تنزل دادهاند، با لبخند و افتخار مصاحبه میکنند و حرفهای اعجابانگیز میزنند!