بسیاری از مدافعان امروزی فرهنگ، با افتخار خود را ضدنخبه‌گرا معرفی کرده و مدعی‌اند که هنر باید فراگیر باشد. چراکه در عمل روشنفکران مانند راهبان صومعه‌های قرون وسطی عمل می‌کنند و با استفاده از زبانی پیچیده و رمزآلود به ترویج باورهای ارتدوکس و پیشروی خود می‌پردازند.در حقیقت هنرمندان به خلق آثاری گرایش دارند که به جای جذب مردم، موجب طرد و احساس بیگانگی با هنرمند می‌شود. به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از تلگراف، بسیاری از مدافعان امروزی فرهنگ، با افتخار خود را ضدنخبه‌گرا معرفی کرده و مدعی‌اند که هنر باید فراگیر باشد. اما حقیقت نمی‌توانست از این متفاوت‌تر باشد. در عمل این روشنفکران مانند راهبان صومعه‌های قرون وسطی عمل می‌کنند و با استفاده از زبانی پیچیده و رمزآلود به ترویج باورهای ارتدوکس و پیشروی خود می‌پردازند.در حقیقت هنرمندان به خلق آثاری گرایش دارند که به جای جذب مردم، موجب طرد و احساس بیگانگی با هنرمند می‌شود. مثال بارز این امر جایزه ترنر است که به نوعی مترادف و هم‌معنی با ابهام و ناشناختگی شده است تا معرفی آثار هنری متعالی و زیبا.