رایزن پیشین ایران در افغانستان گفت: توجه جامعه جهانی به افغانستان نیز بهدلیل بحرانهای متعدد دیگر، کمرنگتر از گذشته شد و که احساس امنیت کاذب را برای گروههای افراطی تقویت کرد. عبدالمحمد طاهری، رایزن پیشین ایران در افغانستان در تشریح مهمترین تحولات جنوب آسیا در سال ۲۰۲۵ در گفتوگو با ایلنا اظهار کرد: سال گذشته میلادی در افغانستان با تحولات بسیار متنوع، پیچیده و گاه عجیبوغریبی روبهرو بودیم؛ تحولاتی که با کنشها و واکنشهای غیرمتعارف دو ابرقدرت، بهویژه آمریکا و روسیه، گره خورده بود. عملکرد آمریکا، بهویژه در پرونده افغانستان، بهگونهای رقم خورد که میتوان گفت «سیاهنامه» این کشور در سطحی جهانشمولتر از گذشته دیده شد. در کنار این تحولات، افغانستان شاهد درگیریهایی با پاکستان بود که ریشه در دو مسئله اساسی داشت. نخست، مسئله خط دیورند که موضوعی بسیار قدیمی در روابط افغانستان و پاکستان است. اگرچه طالبان عملاً بهدنبال احیای رسمی این مطالبه نیست، اما این مسئله همچنان در ناخودآگاه و خودآگاه سیاسی جامعه افغانستان (حتی در میان طالبان) حضور دارد. این تصور تاریخی وجود دارد که حقوق مرزی افغانستان در دهههای گذشته تضییع شده و پاکستان همواره به این حقوق تعرض کرده است. این ذهنیت، همچنان در پسزمینه نگاه افغانها به پاکستان باقی مانده است. وی ادامه داد: دومین مسئله، به تحولات دیپلماتیک میان اسلامآباد و واشنگتن بازمیگردد. پس از سفر وزیر خارجه پاکستان به کاخ سفید و مذاکراتی که با مقامات دولت ترامپ انجام شد، تحرکات پاکستان علیه افغانستان شدت گرفت. منازعاتی که پیشتر محدود و کمدامنه بود، اما پس از بازگشت وزیر خارجه پاکستان شکل جدیتری به خود گرفت. به نظر میرسد در این دیدارها تعهداتی داده شده بود مبنی بر مقابله با گروههای افراطی، چه آن دسته که در خاک پاکستان فعالیت ایدئولوژیک دارند و چه گروههایی که امروز در افغانستان در قالب حاکمیت طالبان حضور دارند. هدف اصلی این فشارها، فراهمسازی شرایط برای بازگشت آمریکا به پایگاه بگرام بود؛ موضوعی که همچنان در دستور کار واشنگتن قرار دارد. این روند در حالی ادامه یافت که تنشهای میان افغانستان و پاکستان به نتیجه نرسید و از سوی دیگر، پاکستان فشار تازهای را با اخراج گسترده پناهندگان افغان از خاک خود آغاز کرد؛ اقدامی که هم مشکلات جدی انسانی برای مردم ایجاد کرد و هم طالبان را تحت فشار مضاعف قرار داد.