Δεν είναι όσα φεύγουν χαμένα... Υπάρχουν φυσιογνωμίες στον κόσμο αυτό ασυμβίβαστες στον χρόνο. Ψυχές που στέκονται... Δεκαέξι χρόνια μετά...οι μνήμες τρεμοπαίζουν στα ακροδάκτυλα των πλατανιών. Φως και πάλι φως, ψυχή που μάχεται...Σ' όσα άφησε πίσω. Χειμώνα ελάχιστε και χρόνε γλύπτη των ανθρώπων. Ο Άντης Χατζηκωστής υπήρξε μια ξεχωριστή φυσιογνωμία. Μορφοποιούσε τη σκέψη, τον στόχο, μα προπάντων το μέτρο. Υπήρξε χωρίς μικρότητες, χωρίς θόρυβο. Με αγάπη. Τελεία. Μεγαλωμένος με αρχές και αξίες ο δευτερότοκος γιος του Κώστα και της Τούλας Χατζηκωστή είχε μέσα του τεράστια αποθέματα πίστης στον Θεό και άδολης αγάπης για την πατρίδα. Αφετηρία το αριστείο στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, με επόμενο σταθμό τη γενική διεύθυνση σε θέματα οικονομίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες. Ακολούθησε η επιστροφή στην Κύπρο, που τον βρήκε να παίρνει τη σκυτάλη από τον πατέρα του, Κώστα Χατζηκωστή και να φτιάχνει τη δική του ιστορία στον χώρο της τηλεόρασης, της ραδιοφωνίας και των εντύπων. Οξυδερκής και διορατικός, καθώς ήταν, έστρεψε με τον αδελφό του Νίκο ολόκληρη την Κύπρο στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία, δημιουργώντας την πρώτη διαδικτυακή πύλη, το Sigmalive. Έχτιζε μέλλον για να αντέχει... Και άντεξε... Όχι από συνήθεια, μα εξαιτίας εκείνης της ανεπιτήδευτης και αστείρευτης έμπνευσης που ενεφύσησε. Εξαιτίας εκείνης της ευγνωμοσύνης έναντι συγγενών, φίλων και συνεργατών. Αυτό το χειροκρότημα που ηχεί ακόμα. Σαν το βαρύ ζεϊμπέκικο που κάνει τον πόνο βήμα... Γιατί όπως και να το κάνουμε κάποιοι δεν φεύγουν... Κάποιοι ανεξαρτήτως διάρκειας μετριούνται με το αποτύπωμα και μόνο!