Kendimize Aferin Diyeceğimiz Anlar da Vardır, ya da Olmalı...

Bize durmadan, “Uyumlu ol, anlayışlı davran, idare et, çevreyi kırma, kimseye yük olma, sesini yükseltme, hatta mümkünse hiç ses çıkarma, bir şey isteme, hiçbir şey talep etme, beklentin olmasın, idare et, gözlerini açarak bakma, hep yere bakarak konuş, en iyisi sus, huzuru bozan sen olma, sokağa da çıkma!” vb. dayatılır ve öğretilirse ne mi olur? Duygusal yükleri taşımaktan yorulur, yanlış ve yanlı adımlarla yalnızlaşır, özgüven ve güven kaybı yaşarız…