Η Λίτσα στεκόταν στη μέση του Ζαλόγγου έτοιμη να διανείμει εφτά τεμάχια τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο. Η όλη εικόνα έμοιαζε λίγο με γρίφο, η εξήγηση ωστόσο ήταν απλή. Προτού σ’τη δώσω, θέλω να σταθώ λίγο στο ύφος της. Εν πολλοίς πένθιμο, σ’ ένα πεπειραμένο μάτι όμως όπως το δικό μου, που ως καθρέφτης είμαι στο κουρμπέτι […] Το άρθρο Περσεφόνη Βοσκού εμφανίστηκε πρώτα στο Philenews .