Curaçao kan uitgroeien tot het middelpunt van de Amerikaanse plannen voor Venezuela. Gisteren arriveerde er een eerste tanker met Venezolaanse olie en als de VS optimaal wil profiteren van de val van president Maduro, zal dat niet de laatste zijn. De Curaçaose premier Pisas prijst de ontwikkeling als een economische meevaller, maar er kunnen juridische complicaties opduiken. De MV Regina meerde gisterochtend aan in de Bullenbaai, waar de enorme Isla-raffinaderij ligt. Daar is ook de grootste olieopslag in het Caribisch gebied gevestigd, goed voor 17 miljoen vaten ruwe olie. Pisas liet zich breed glimlachend met de olietanker fotograferen. Hij ziet het als een goede impuls voor de stilgevallen olie-industrie op het eiland. De Regina heeft een eerste deel aan boord van de 4,8 miljoen vaten olie die de VS in eerste instantie uit Venezuela wil halen. Dat moet volgens de plannen snel oplopen tot 50 miljoen vaten, goed voor zo'n 2,8 miljard dollar. En de VS behoudt zich het recht voor om "voor onbepaalde tijd" door te gaan met de uitvoer. Nog eens drie schepen zullen volgens persbureau Bloomberg snel volgen: de Marbella, de Rene en de Volans. Als schepen van de schaduwvloot van Venezuela vervoerden deze jarenlang in het geniep olie, vooral naar China, maar nu er afspraken met de Amerikanen zijn gemaakt, kan het allemaal openlijk via Curaçao en de Bahama's. Grondstoffenhandelaren Vitol en Trafigura, beide met hoofdkantoren in Nederland, tekenden voor de logistiek, nog geen week nadat de VS de Venezolaanse leider Maduro na een nachtelijke overval had weggevoerd. "Als een van 's werelds grootste onafhankelijke oliehandelaren, met een eigen vloot en logistiek netwerk, zijn we een van de weinige bedrijven die een operatie van deze schaal en complexiteit kunnen uitvoeren", meldde Trafigura in een persbericht. Dat mag misschien zo zijn, maar andere oliebedrijven kijken mogelijk ook liever eerst even de kat uit de boom. Deze twee bedrijven hebben een hogere "risico-tolerantie" dan de grootste spelers, zeiden deelnemers aan olieonderhandelingen in het Witte Huis hierover tegen persbureau Reuters. Een gevaar kan bijvoorbeeld zijn dat een rechter beslag wil leggen op de winst die hiermee wordt gemaakt. Venezuela heeft nog 150 miljard dollar in buitenlandse schulden uitstaan, zoals de bijna 14 miljard die ConocoPhillips en ExxonMobil verloren toen het land hun olie-installaties nationaliseerde. Nieuwe inkomsten zouden kunnen worden aangewend voor aflossingen. President Trump ziet dat niet zitten: wederopbouw van de olie-industrie heeft voor hem prioriteit boven herstelbetalingen. Nadat hij had verordonneerd dat betalingen via een Amerikaanse rekening moeten lopen, bepaalde hij ook per decreet dat oude crediteuren daarvan moesten afblijven. Stilzwijgend Internationaal waren er daarnaast veel vragen over welk recht Trump had om de natuurlijke grondstoffen van het land uit te voeren. Waarnemend president van Venezuela Delcy Rodríguez sprak woedend van een ontvoering van Maduro, bedoeld om de natuurlijke rijkdommen in handen te krijgen. Ze lijkt desalniettemin inmiddels stilzwijgend mee te werken aan de export. En dus vloeit de Venezolaanse olie naar Curaçao terwijl er wordt gezocht naar afnemers. Persbureau Bloomberg zegt dat er een korting van 6,50 dollar per vat wordt geboden om de interesse te wekken van potentiële kopers. Er zouden al gesprekken zijn met oliebedrijven in India en China. "Er komt een buitenkansje aan voor Curaçao", meldde premier Pisas eerder al cryptisch na overleg met topmannen uit de olie-industrie. "Blijf opletten." Correspondent Caribisch Gebied Dick Drayer: "Op Curaçao wordt deze ontwikkeling in relatie tot Venezuela politiek niet gezien als gevoelig of riskant, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Amerikaanse drugsinterventies en de inval die daarop volgde. Voor Curaçao overheerst nu het gevoel van economische kansen om de eigen positie in het Caribisch gebied te versterken. Sterker nog: als raffinage weer haalbaar zou worden, zou daar binnen de regeringspartij MFK politiek draagvlak voor bestaan." De Isla-raffinaderij op het eiland ligt al jaren stil , sinds het Venezolaanse staatsoliebedrijf zich terugtrok vanwege een benodigde miljoenenrenovatie en onrust in eigen land. Waar Aruba de laatste jaren bewust afstand nam van de olie-industrie, hebben opeenvolgende regeringen op Curaçao steeds geprobeerd de sector nieuw leven in te blazen. Vijf jaar terug werkten daar immers nog bijna duizend mensen. Momenteel is daar nog geen sprake van. Oliebedrijven zijn zelfs in Venezuela terughoudend te investeren in de olie-infrastructuur. Het land heeft de grootste oliereserves ter wereld, maar de onzekere situatie nodigt niet uit tot een miljardeninvestering. Ook is de olie door de samenstelling moeilijker te winnen . Het olierijke land is daardoor slechts goed voor maar 1 procent van alle olie wereldwijd. Exxon-directeur Darren Woods zei in een gesprek in het Witte Huis zelfs dat er "niet te investeren valt" in Venezuela, wat hem op een uitbrander van Trump kwam te staan. "Dat vond ik maar niks", oordeelde de president, die overweegt als straf Exxon uit te sluiten van verder deelname aan zijn toekomstplannen.