Serhat Köroğlu’nun öyküleri eve dönüşü anlatmasa da ortak bazı simgeler ve motifler aracılığıyla zaman, geçmiş, bellek, çocukluk, yaşlılık, pişmanlık, kendine yabancılaşma ve unut(a)ma gibi fay hatları üzerinden ilerleyerek o muhayyel ve ütopik ev özlemi depremini tetikliyor.