Orada, kesik kayanın sırtında, kartallarla akbabaların gölgesinde yaşıyor. Selden sonra dünyaya, oradan bakmaya başladı. Bakmak dedimse lafın gelişi. Su yeşili gözlerinde daha tazecikken çiçekler açmış. Gördükleri perdelenirken öteki uzuvları keskinleşmiş. “Selden korkmuyor o, kokulardan kaçtı.” diyor annem.