Bu yazı, Sanatçı Özge Kahraman’ın Bir Yeraltı Akşamı: Kızıl Yankı adlı çalışmasına bakarken içimde beliren sezgilerden, düşüncelerden ve duygulardan doğdu. Tuval üzerine akrilik, noktalama tekniğiyle üretilmiş, 170×170 cm ölçülerindeki bu büyük yüzeyin (2025) karşısında durduğumda, bir resimden çok, içine girilen bir mekânın içinde kalmış gibi hissettim. Bu resme baktığımda zihnimde ilk beliren imge bir kadın rahmi oluyor. İçinde bulunduğum hissi veren bu mekân, sanki benim bakışımdan önce de varmış gibi; çoktan oluşmuş, kendi girdapları, ışığı ve karanlığı, zemini ve iç ritmiyle tamamlanmış bir varoluş hâli sunuyor. Derinlik, bildiğim perspektif kurallarıyla değil; katman katman örülmüş yüzeyler aracılığıyla hissediliyor. Ölçülebilir olmaktan çok Rahimden Mağaraya: İçeride Kalan Işık yazısı ilk önce Sanat Okur üzerinde ortaya çıktı.