Ο Γκιγιέρμο, ένας νεαρός ισπανός νοσηλευτής, αποτελεί παράδειγμα της επιτυχίας του νορβηγικού οικονομικού μοντέλου, μιας χώρας που κατάφερε να αξιοποιήσει το πετρέλαιο για μελλοντική ασφάλεια. Ο ισπανός νοσηλευτής που μετακόμισε στη Νορβηγία το 2022, ανέδειξε τη μεγάλη διαφορά στα οικονομικά και τις συνθήκες εργασίας μεταξύ Ισπανίας και Νορβηγίας. Η εμπειρία του αντικατοπτρίζει δύο εντελώς διαφορετικά οικονομικά συστήματα. Διαφορά στους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας Ο Γκιγιέρμο εξηγεί ότι ενώ στην Ισπανία ο μισθός του σπάνια ξεπερνούσε τα 1.400 €, στη Νορβηγία δεν κατέβηκε ποτέ κάτω από 30.000 κορώνες (περίπου 2.800 €) το μήνα, ακόμα και μετά από φόρους 34%. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι υψηλότεροι φόροι είναι διαχειρίσιμοι λόγω των καλύτερων συνθηκών εργασίας στη χώρα. Ο ίδιος μάλιστα, τονίζει ότι δεν σκοπεύει να επιστρέψει στην Ισπανία σύντομα, καθώς νιώθει ότι έχει οικονομική σταθερότητα και απολαμβάνει μια ήρεμη ζωή, σε μια χώρα που θεωρεί ιδανική για διαβίωση. Το «μυστικό» της νορβηγικής επιτυχίας Ο οικονομολόγος Fernando Trías de Bes χαρακτηρίζει το νορβηγικό μοντέλο ως μοναδικό παγκοσμίως και πλούσιο σε διδάγματα. Όταν η Νορβηγία ανακάλυψε πετρέλαιο, αποφάσισε να μην ξοδέψει τα έσοδα για βραχυπρόθεσμα οφέλη, αλλά να τα διαφυλάξει για τις μελλοντικές γενιές. Αντί να παραχωρήσει την εκμετάλλευση σε ιδιώτες, η χώρα κράτησε τον έλεγχο και τα κέρδη τοποθετήθηκαν σε ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο, που θεωρείται «τεράστια αποταμίευση» για όλους τους πολίτες. Η λειτουργία του κρατικού ταμείου Το νορβηγικό ταμείο επενδύει τα έσοδα σε διεθνείς εταιρείες και διάφορες μορφές επενδύσεων, διασφαλίζοντας την ανάπτυξή του μακροπρόθεσμα. Υπάρχει αυστηρός κανόνας: επιτρέπεται η χρήση μόνο του 3% των ετήσιων αποδόσεων, ενώ το κεφάλαιο παραμένει ανέπαφο. Μπορεί η Ισπανία να ακολουθήσει το παράδειγμα; Ο Trías de Bes εξηγεί ότι η Ισπανία, χωρίς πετρέλαιο, διαθέτει άλλους πολύτιμους πόρους, όπως ηλιακή και αιολική ενέργεια. Με κατάλληλες επενδύσεις, η χώρα θα μπορούσε να παράγει εργασία, βιομηχανία και εξαγωγές, π.χ. μέσω πράσινου υδρογόνου. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, απαιτούνται θεσμική πειθαρχία, πολιτική συναίνεση και μηδενική διαφθορά. Χώρες με πετρέλαιο, όπως η Βενεζουέλα, δείχνουν τι μπορεί να πάει στραβά χωρίς σωστή διαχείριση. Όπως παρατήρησε ο Trías de Bes, η πολιτική συχνά σκέφτεται βραχυπρόθεσμα, ενώ η οικονομία χρειάζεται μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Η βραχυπρόθεσμη πολιτική σκέψη εμποδίζει χώρες όπως η Ισπανία να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμα σχέδια για ευημερία, όπως η Νορβηγία. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr