Αν δεν είχαμε γνωρίσει τη Μ. Καρυστιανού την εποχή του ξυλόλιου και των μεγάλων διαδηλώσεων και διαμαρτυριών με σύνθημα «Δεν Έχω οξυγόνο», όταν με το προσωπικό δράμα της και την στήριξη και των σημερινών επικριτών της, συγκλόνισε την κοινή γνώμη και κλόνισε το πολιτικό σύστημα, θα νόμιζε κανείς σήμερα ότι πρόκειται για κάποιον «Δούρειο Ίππο» της κυβέρνησης και του συστήματος