Ένα αρχιτεκτονικό έργο που έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί ως φωλιά μέσα στην καρδιά του δάσους , τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα είδη της τοπικής πανίδας που το χρειάζονται. Τρεις τριγωνικοί όγκοι με αιχμηρό ντιζάιν που κόβει την ανάσα με τις δυναμικές γεωμετρικές του γραμμές του, σχεδιασμένοι για να κατασκευαστούν -από φυσικό ξύλο και ανακυκλωμένο χάλυβα- στην καρδιά του δάσους στην Ευρυτανία. Το Trine Nests, όπως εξηγεί η δημιουργός του, η αρχιτέκτονας Μαργαρίτα Κυανίδου του γραφείου Onus Architecture Studio , αποτελεί το πρώτο παράδειγμα αναγεννητικής φιλοξενίας στην Ελλάδα, αποδεικνύοντας ότι ένας χώρος απόδρασης για τον επισκέπτη μπορεί ταυτόχρονα να λειτουργεί ως ζωντανό καταφύγιο για τα πουλιά, τα έντομα και τις νυχτερίδες που ζουν μέσα στο ελατοδάσος. «Το Trine Nests είναι ένα ξενοδοχειακό έργο διαμορφωμένο με ξεκάθαρη πρόθεση: να δημιουργηθεί ένας τόπος που εντάσσεται στο τοπίο με σεβασμό και ενισχύει τη ζωή που ήδη υπάρχει σε αυτό. Στις ορεινές περιοχές της Ευρυτανίας, οι μόνιμοι “κάτοικοι¨ του οικοσυστήματος, είδη της τοπικής πανίδας (πουλιά, νυχτερίδες και επικονιαστές) βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση. Από την πρώτη στιγμή, στόχος του έργου ήταν η κατανόηση αυτού του ζωντανού δικτύου και η δημιουργία μιας αρχιτεκτονικής που το υποστηρίζει, αντί να το εκτοπίζει. Η σχεδιαστική διαδικασία ξεκίνησε με μελέτη βιοποικιλότητας, σε συνεργασία με μηχανικούς περιβάλλοντος και εξειδικευμένους επιστήμονες. Καταγράφηκαν τα είδη, οι συνήθειές τους, οι αδυναμίες τους και οι συνθήκες που απαιτούνται για την επιβίωσή τους. Η αρχιτεκτονική ακολουθεί μια αναγεννητική φιλοσοφία. Αυτή η έρευνα αποτέλεσε το θεμέλιο του έργου και καθόρισε κάθε σχεδιαστική απόφαση: τη μορφή, τα υλικά, τα ανοίγματα και τη δομή. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από γλυπτικούς ξύλινους όγκους που λειτουργούν ως «φωλιές» τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα απειλούμενα είδη της περιοχής», λέει η ιδρύτρια του αρχιτελτονικού γραφείου Onus Architecture Studio. Πώς όμως θα καταφέρουν αυτοί οι ξύλινοι τριγωνικοί όγκοι που θα είναι σαν φωλιές, να φιλοξενούν ταυτόχρονα τα έμβια είδη του δάσους και παράλληλα να προσφέρουν ανέσεις για τον άνθρωπο; Πώς θα είναι ασφαλή καταφύγια χωρίς να θυσιάζεται η αρχιτεκτονική ευαισθησία και η ποιότητα του χώρου; «Οι όψεις ενσωματώνουν συστήματα φωλεοποίησης», απαντά η αρχιτέκτονας Μαργαρίτα Κυανίδου και συνεχίζει: «Η αρχιτεκτονική γίνεται μέρος του οικολογικού ιστού του δάσους, ενισχύοντας τα είδη που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο και επιτρέποντας μια αρμονική συνύπαρξη άγριας ζωής και επισκεπτών. Μια εξειδικευμένη μελέτη καθόρισε το ύψος και τη θέση κάθε μονάδας φωλεοποίησης, ανάλογα με τις ανάγκες των ειδών και τον βαθμό αλληλεπίδρασής τους – ή μη – με τον άνθρωπο. Έτσι, κάθε φωλιά τοποθετείται με ακρίβεια και σεβασμό στα φυσικά πρότυπα συμπεριφοράς». Τα κτίρια που βρίσκονται αρμονικά το ένα δίπλα στο άλλο σαν τριγωνικά σχήματα σε ένα αρμονικό γεωμετρικό παιδικό παιχνίδι, θα είναι κατασκευασμένα ακολουθώντας αρχές σχεδιασμού για αποσυναρμολόγηση, επιτρέποντας σε κάθε στοιχείο να επανενταχθεί στον κύκλο ζωής των υλικών, εντάσσοντας ενεργά στο project τις αρχές κυκλικής οικονομίας στην κατασκευή. «Το συγκρότημα λειτουργεί εκτός δικτύου, επιτυγχάνοντας επιδόσεις σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης (nZEB) μέσω παθητικών στρατηγικών, γεωθερμικών συστημάτων, ενσωματωμένων φωτοβολταϊκών (BIPV), συλλογής όμβριου νερού και χιονόνερου και φυσικού διαμπερούς αερισμού. Η ενεργειακή αυτονομία και η κυκλικότητα διαμορφώνουν το έργο από την αρχή έως το τέλος», επισημαίνει η δημιουργός. Τα οικήματα σαν ζωντανοί οργανισμοί θα μεταβάλλονται ανάλογα με την εποχή και τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν σε αυτήν. Έτσι το έργο όχι μονάχα θα βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το δάσος, αλλά θα είναι σε έναν διαρκή διάλογο με το φυσικό τοπίο. «Οι τριγωνικοί όγκοι συνομιλούν με τη γεωμετρία των γύρω βουνών, ενώ τα υλικά ανταποκρίνονται στις εποχικές αλλαγές: ο οξειδωμένος χάλυβας εναρμονίζεται με τις πράσινες και πορτοκαλί αποχρώσεις της άνοιξης και του φθινοπώρου, ενώ οι βαθιοί τόνοι του σκούρου ξύλου συνδέονται με το σκοτεινό, χιονισμένο δάσος του χειμώνα. Η αρχιτεκτονική γίνεται μέρος της χρωματικής παλέτας του εδάφους, αντί να ξεχωρίζει από αυτή. Το έργο αποκαθιστά οικολογικούς διαδρόμους, ενισχύει το φυσικό έδαφος και ενισχύει τους υφιστάμενους βιότοπους. Προτείνει ένα νέο πρότυπο φιλοξενίας σε περιοχές αυξημένης περιβαλλοντικής ευαισθησίας, όπου η αρχιτεκτονική συμβάλλει ενεργά στην ανθεκτικότητα του οικοσυστήματος», καταλήγει η Μαργαρίτα Κυανίδου. Info : onusarchitecture.com ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Από μαγαζί, design micro-κατοικία -Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση ενός ισόγειου χώρου στη Θεσσαλονίκη σε σπίτι Το διώροφο διαμέρισμα του αρχιτέκτονα Τσέργα και της interior designer Μαργαρίτογλου στου Παπάγου -Απλά υπέρκομψο Η αίγλη της παλιάς Αθήνας σε ένα ανακαινισμένο ρετιρέ του 1960 με θέα Ακρόπολη -Η επιτομή της κομψότητας Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr