Μετά από μήνες φημών, η παραγωγή επιβεβαίωσε ότι το κεντρικό ξενοδοχειακό «σύμπαν» της σεζόν 4 θα είναι ένα γαλλικό παλάτι-ξενοδοχείο στο Σεν Τροπέ. Η τέταρτη σεζόν του The White Lotus αρχίζει να παίρνει συγκεκριμένο σχήμα πριν καν πατήσουν οι κάμερες το πρώτο πλατό. Με το κάστινγκ να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και τα γυρίσματα να προγραμματίζονται για το τέλος Απριλίου, ένα από τα βασικά ερωτήματα των φανατικών της σειράς –το πού θα στηθεί αυτή τη φορά το σκηνικό της σατιρικής πολυτέλειας και της υποβόσκουσας απειλής– φαίνεται πως έχει πια οριστική απάντηση. Μετά από μήνες φημών, η παραγωγή επιβεβαίωσε ότι το κεντρικό ξενοδοχειακό «σύμπαν» της σεζόν 4 θα είναι ένα γαλλικό παλάτι -ξενοδοχείο στο Σεν Τροπέ: το Château de La Messardière, ένα εμβληματικό κτήμα 32 στρεμμάτων, πνιγμένο σε γιασεμιά, κυπαρίσσια και παραθαλάσσια πεύκα, που ανήκει στη πεντάστερη Airelles Collection. Η επιλογή έχει ήδη συμβολικό βάρος Η επιλογή έχει ήδη συμβολικό βάρος: ένα «κυριολεκτικό παλάτι που μετατράπηκε σε ξενοδοχείο», όπως περιγράφεται από τους δημιουργούς της σειράς, σε έναν από τους πιο φορτισμένους τόπους ευρωπαϊκής κοσμικότητας, φέρνει μαζί του μια έτοιμη αφήγηση για τάξη, χρήμα, επιτήδευση και το είδος της χλιδής που διαφημίζει χαλαρότητα ενώ στην πραγματικότητα τη χτίζει με πρωτόκολλα. Και, για όσους στοιχημάτιζαν ότι η σειρά θα παραμείνει πιστή σε ένα μοτίβο τύπου Four Seasons, η επιβεβαίωση έχει και τη μικρή της ανατροπή: «τελικά δεν θα γυριστεί σε Four Seasons, μετά απ’ όλα», όπως σημειώνεται, κλείνοντας με τρόπο σχεδόν αυτάρεσκο το κεφάλαιο της σχετικής φημολογίας. Yλικό έτοιμο για δραματουργία Η ιστορία του Château de La Messardière είναι από μόνη της υλικό έτοιμο για δραματουργία, και δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι σεναριογράφοι θα θελήσουν να το «δουλέψουν» στο φόντο, αν όχι στον πυρήνα, των νέων επεισοδίων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Airelles, το κτήριο ξεκίνησε τον 19ο αιώνα ως υπερβολικά πλουσιοπάροχο γαμήλιο δώρο: ένας εύπορος έμπορος κονιάκ το έχτισε για την κόρη του. Στις αρχές του 20ού αιώνα, εκείνη το μεταμόρφωσε σε ξενοδοχείο υψηλών προδιαγραφών, και μέχρι την εποχή των Roaring Twenties ο χώρος είχε ήδη συνδεθεί με την κοινωνική ελίτ του Παρισιού. Οι περιγραφές μιλούν για «Gatsby-esque parties», για εκείνη τη λάμψη που μοιάζει ασταμάτητη μέχρι να διακρίνεις από κάτω το άγχος, τον ανταγωνισμό και την ανάγκη επίδειξης – ακριβώς το ψυχολογικό κλίμα που η σειρά ξέρει να μετατρέπει σε σάτιρα, ένταση και τελικά κρίση. Το château δεν έμεινε ανεπηρέαστο από τους κύκλους παρακμής και επανεκκίνησης που χαρακτηρίζουν πολλά ιστορικά ξενοδοχεία. Μια ανακαίνιση το 1989 το έβγαλε «από σχεδόν ερείπιο», ενώ τη δεκαετία του ’90 επανήλθε ως κόμβος της κοσμικής ζωής του Σεν Τροπέ. Η διαδρομή αυτή –από το δώρο, στο κέντρο του jet set, στην παρακμή και στην αναγέννηση– δίνει μια αίσθηση διαχρονικής μεταμφίεσης: ένα κτήριο που αλλάζει ρόλους, χωρίς να αλλάζει ουσία, και που μαθαίνει να επιβιώνει μετατρέποντας την ιστορία του σε προϊόν. Σήμερα, η μονάδα διαθέτει 86 δωμάτια και σουίτες, αριθμός που ισορροπεί ανάμεσα στην αποκλειστικότητα και την κλίμακα μιας μεγάλης παραγωγής. Η αισθητική περιγράφεται ως «εκλεπτυσμένο Riviera style»: περίτεχνες ταπετσαρίες, μαρμάρινα μπάνια, ρουστίκ πλακάκια, ανοιχτόχρωμα ξύλα που «γράφουν» στο μεσογειακό φως και, φυσικά, θέα στη θάλασσα. Είναι το είδος του ντεκόρ που φαίνεται φτιαγμένο για να φιλοξενήσει διαλόγους γεμάτους υπονοούμενα και σκηνές όπου το χαμόγελο λειτουργεί ως μάσκα – ακριβώς η συνταγή της σειράς, που παίρνει ένα περιβάλλον «ευεξίας» και το μετατρέπει σε εργαστήριο ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Στις παροχές, η λίστα είναι ανάλογα επιδεικτική: το Airelles Spa by Valmont, εσωτερική πισίνα και πρόσβαση σε ιδιωτική παραλία. Όμως, αν κάτι έχει αποδειχθεί από προηγούμενες σεζόν, είναι ότι στο The White Lotus το δράμα σπάνια γεννιέται στο δωμάτιο. Συνήθως ξεκινά σε κοινόχρηστους χώρους: στο μπαρ, στα τραπέζια, στο εστιατόριο, εκεί όπου οι άνθρωποι «παίζουν» κοινωνικούς ρόλους μπροστά σε μάρτυρες. Στο Château de La Messardière υπάρχουν αρκετές επιλογές για να στηθούν τέτοιες σκηνές: το Le Table de la Messardière με lounge-ύφος και μπουφέ, το Matsuhisa –ένα υβρίδιο ιαπωνικής και περουβιανής κουζίνας υπό την υπογραφή του Chef Nobu– και το Palladio, που «υπερασπίζεται» τις κομψές ιταλικές κλασικές γεύσεις. Είναι ένας μικρός χάρτης γαστρονομικής ταυτότητας που ταιριάζει με το βασικό θέμα της σειράς: το πώς η παγκοσμιοποιημένη πολυτέλεια πουλά εμπειρίες σαν να είναι αυθεντικές, ενώ είναι προσεκτικά σκηνοθετημένες. Πέρα από το Σεν Τροπέ, υπάρχουν ενδείξεις ότι η σεζόν 4 θα απλωθεί σε περισσότερες γαλλικές τοποθεσίες. Σύμφωνα με το Variety, θα χρησιμοποιηθούν επίσης ένα ξενοδοχείο στο Παρίσι και άλλα ακίνητα στη Γαλλική Ριβιέρα. Παράλληλα, εκτιμάται –χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί επισήμως– ότι μέρος της πλοκής θα περιστρέφεται γύρω από το Φεστιβάλ Καννών, αν και «όλα αυτά παραμένουν υπό πλήρη μυστικότητα». Αν τελικά οι Κάννες μπουν στο κάδρο, η σειρά αποκτά ένα πρόσθετο στρώμα: την κινηματογραφική βιομηχανία ως μηχανισμό φήμης, δύναμης και σκανδάλων, ιδανικό περιβάλλον για την ειρωνική ματιά του White Lotus . Για την ώρα, το βέβαιο είναι το σκηνικό: ένα κτήμα που κουβαλά «Gatsby» μνήμες, μια σύγχρονη Ριβιέρα με μάρμαρα και ιδιωτικές παραλίες, εστιατόρια που λειτουργούν ως μικρές σκηνές κοινωνικής σύγκρουσης και μια παραγωγή που ετοιμάζεται να ξαναπιάσει το νήμα του ενοχλητικά οικείου: ανθρώπους που ταξιδεύουν για να ξεκουραστούν και καταλήγουν να αποκαλύπτουν ό,τι προσπάθησαν να κρύψουν. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr