Adıyaman’ın en işlek caddelerinden birinde tanıştım Aziz’le. Adıyaman Lisesinin hemen yanında münasip bir duvarın dibine serdiği karton ve eskice bir örtünün üzeri Aziz’in mekânıydı. Yüksekçe duvarın dibinde, Adıyaman’ın yakıcı güneşinden, ya da rüzgâr ve yağmurundan da mümkün olduğunca korunuyordu.