در حالی که خیزش ملی ایرانیان، جمهوری اسلامی را به لرزه انداخته است، بازتاب این تحولات در مسکو نیز احساس می‌شود. رایلی استوارت در ای‌بی‌سی نیوز می‌نویسد جمهوری اسلامی یکی از شرکای روسیه به شمار می‌رود و از همین رو، تحولات ایران برای کرملین اهمیت بالایی دارد. اگرچه پوتین تاکنون واکنش علنی به این اعتراض‌ها نشان نداده است، به گفته کارشناسان، تحولات را با‌دقت زیر نظر دارد. تغییر رژیم در ایران برای پوتین، در بهترین حالت، نامطلوب خواهد بود و برخی تحلیلگران معتقدند چنین سناریویی می‌تواند به تحقق «بزرگ‌ترین هراس» کرملین در منطقه منجر شود. به گفته ماریو بیکارسی، تحلیلگر ارشد شرکت مشاوره «وريسک میپل‌کرافت»، روسیه در گذشته نیز شاهد اعتراض‌ها در ایران بوده اما واکنشی نشان نداده، زیرا امید داشته است که حکومت ایران بتواند فشارها را تحمل کند. اما در این دوره از اعتراض‌ها فشارها به‌تدریج افزایش پیدا کرده و نه‌ فقط داخلی بلکه خارجی است. واکنش کرملین تاکنون قابل پیش‌بینی بوده است. دست‌کم در عرصه عمومی، مسکو سکوت اختیار کرده است. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، نخستین مقام ارشد روس بود که به وضعیت ایران اشاره کرد و تمرکز سخنانش عمدتا بر انتقاد از آمریکا بود. او تاکید کرد که هیچ طرف سومی نمی‌تواند ماهیت بنیادی روابط مسکو و تهران را تغییر دهد. با این حال، این موضع در پرتو تحولات ژئوپلیتیکی سال گذشته چندان محکم به نظر نمی‌رسد. روسیه که سرگرم جنگ در اوکراین است، در ۱۳ ماه گذشته شاهد سقوط برخی از نزدیک‌ترین متحدانش بوده است. اگر ایران نیز دچار تغییر بنیادین شود، بزرگ‌ترین دومینو در این زنجیره فرو خواهد ریخت. چالش‌های ژئوپلتیک ناخواسته برای درک اهمیت ایران برای پوتین، باید به روابط دیگری نگاه کرد که در اثر عوامل خارجی دستخوش دگرگونی شده‌اند. Read More This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field) در دسامبر ۲۰۲۴، روابط خارجی روسیه با تحول بزرگی مواجه شد؛ زمانی که ائتلاف گروه‌های شورشی بشار اسد، متحد قابل‌اعتماد کرملین در سوریه، را از قدرت کنار زدند. روسیه سال‌ها حمایت نظامی قابل‌توجهی از حکومت اسد کرده بود و روی کار آمدن دولتی جدید در دمشق مسکو را ناچار به بازتنظیم روابط کرد. اگرچه روسیه همچنان شریک تجاری مهمی برای سوریه است و پایگاه‌های هوایی و دریایی‌اش را حفظ کرده، دولت جدید سوریه با دشمنان پوتین نیز وارد تعامل شده است. در ماه جاری بود که نیروهای آمریکایی در عملیاتی غافلگیرکننده نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، را بازداشت کردند. ونزوئلا مهم‌ترین متحد روسیه در آمریکای لاتین به شمار می‌رفت. آینده سیاسی این کشور نامشخص است و ترامپ اعلام کرده است که آمریکا تا مدتی «اداره امور» را در دست خواهد گرفت. هرچند از دست رفتن نفوذ روسیه در ونزوئلا ضربه اقتصادی بزرگی به مسکو وارد نمی‌کند، این رویداد برای پوتین تحقیرآمیز بوده و ضعف روسیه را به‌عنوان بازیگری نظامی و سیاسی برجسته کرده است. چالش‌های سوریه و ونزوئلا برای کرملین ناخواسته‌اند، اما حل‌نشدنی نیستند. این در حالی است که ایران وضعیتی کاملا متفاوت دارد. این کشور شریک حیاتی روسیه است. اهمیت اقتصادی رابطه دو کشور نه در حجم، بلکه در ماهیت تجارت به‌ویژه همکاری برای دور زدن تحریم‌های غرب است. جمهوری اسلامی تامین‌کننده تجهیزات برای روسیه بوده است، هرچند تهران این موضوع را رد می‌کند. روسیه از پهپادهای شاهد جمهوری اسلامی به‌طور گسترده در جنگ اوکراین استفاده کرده و تهران به مسکو کمک کرده است تا ظرفیت تولید مستقل این پهپادها را ایجاد کند. بدترین سناریو برای پوتین با این حال، ارزش ایران برای پوتین فراتر از منافع اقتصادی و نظامی است. جمهوری اسلامی یکی از ستون‌های اصلی دستورکار ژئوپلیتیکی کرملین محسوب می‌شود. به گفته آنا بورشچفسکایا، پژوهشگر ارشد موسسه واشنگتن، روسیه به‌دنبال جهانی است که خود در مرکز آن قرار داشته باشد و قدرت‌های بزرگ در حوزه نفوذشان عمل کنند بدون اینکه پاسخگو باشند، چشم‌اندازی که در تضاد آشکار با نظم لیبرال جهانی است. رژیم کنونی حاکم بر ایران بخشی مهم از این معادله است، زیرا دیدگاهی مشابه پوتین درباره نظم جهانی جایگزین دارد. با وجود این، روابط تهران و مسکو محدودیت‌هایی نیز دارد. اگرچه دو کشور سال گذشته توافق مشارکت راهبردی جامعی امضا کردند، هیچ تعهد دفاعی رسمی میان آن‌ها وجود ندارد. روسیه همچنین نمی‌خواهد جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند. این موضوع در جریان جنگ کوتاه جمهوری اسلامی با اسرائیل و سپس، آمریکا در سال گذشته برجسته شد، زمانی که روسیه عملا از حاشیه نظاره‌گر ضربات وارد‌شده به متحدش بود. در صورت تغییر رژیم در تهران، هیچ تضمینی درباره جهت‌گیری دولت جدید وجود ندارد. اعتراض‌ها ابتدا در واکنش به سقوط ارزش پول ملی آغاز شد و سپس، به نارضایتی از فساد و مخالفت با ساختار مذهبی سرکوبگر جمهوری اسلامی گسترش پیدا کرد. چنین مطالباتی می‌تواند دولت آینده را به سمت روابط جدید بین‌المللی سوق دهد. به گفته بورشچفسکایا، بدترین سناریو برای پوتین این است که روسیه به‌کلی از ایران بیرون رانده شود، هرچند بعید به نظر می‌رسد و ایران قدرتی منطقه‌ای است و دولت جدید احتمالا همچنان با روسیه تعامل خواهد داشت. اما گرایش ایران به سوی غرب بزرگ‌ترین هراس کرملین در منطقه محسوب می‌شود. ایران انقلاب ملی ایران خیزش ملی ایران اعتراض‌های ۱۴۰۴ روابط ایران و روسیه ولادیمیر پوتین سرنگونی جمهوری اسلامی روسیه که سرگرم جنگ در اوکراین است، در ۱۳ ماه گذشته شاهد سقوط برخی از نزدیک‌ترین دوستانش بوده است ایندیپندنت فارسی سه شنبه, ژانویه 20, 2026 - 09:30

پوتین در پنجمین سفر به تهران بار دیگر با خامنه‌ای دیدار کرد‌ــ انتخاب

سیاسی و اجتماعی jw id: 0iyOopW1 related nodes: نسل‌کشی زیر پوشش خاموشی اینترنت؛ ساندی تایمز: احتمالا بیش از ۸ هزار نفر در اثر شلیک ساچمه نابینا شده‌اند روسیه چطور به جمهوری اسلامی برای سرکوب معترضان کمک می‌کند؟ خیزش ملی در ایران برای پکن پردردسر خواهد بود Type: video SEO Title: تغییر رژیم در ایران برای پوتین، در بهترین حالت، نامطلوب است Inner related node: نسل‌کشی زیر پوشش خاموشی اینترنت؛ ساندی تایمز: احتمالا بیش از ۸ هزار نفر در اثر شلیک ساچمه نابینا شده‌اند روسیه چطور به جمهوری اسلامی برای سرکوب معترضان کمک می‌کند؟ خیزش ملی در ایران برای پکن پردردسر خواهد بود copyright: