تهران- ایرنا- پرویز شهبازی که سال‌ها با سینمای ناتورالیستی و نگاه بی‌پرده‌اش به لایه‌های زیرین اجتماع شناخته می‌شد، این بار در سریال «مو به مو» وارد بازی پرمخاطره‌ای میان «منطق روایی» و «هیجان کاذب» شده است؛ اثری که اگرچه در فرم بصری و بازیگری نمره قبولی می‌گیرد، اما در مهندسی فیلمنامه دچار باگ‌هایی است که میراث رئالیستی کارگردان را با چالش جدی مواجه می‌کند.