Η λέξη «ατιμωρησία» απέκτησε πολιτικό βάρος ως αίσθηση ότι οι θεσμοί απορροφούν τις κρίσεις χωρίς να μετασχηματίζονται ουσιαστικά και χωρίς να πληρώνουν αμέσως το κόστος της αποτυχίας τους ή της συγκάλυψής της.