سخنگوی حزب اعتماد ملی با اشاره به رد صلاحیت برخی داوطلبان هفتمین دوره شورای اسلامی شهر و روستا گفت: انگیزه‌ای برای اعتراض ندارم و تا الان هم اعتراضم را ثبت نکردم. من ۱۶ سال قبل محکومیت داشتم، هنوز به آن استناد می‌کنند، به ۱۶ سال پیش و وقایع ۸۸، وقتی اینچنین است؛ من به چه چیزی اعتراض کنم؟ بیش از ۱۶ سال است دستگاه‌های نظارتی حق من را اجحاف کرده‌اند و صلاحیت هم برای هیچ انتخاباتی نمی‌آید. به چه کسی، به کجا باید پناه برد؟ اسماعیل گرامی مقدم سخنگوی حزب اعتماد ملی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، در پاسخ به این سوال که از شروع اعتراضات دی ماه از سوی دولت اعلام شد که صدای اعتراض مردم شنیده می‌شود؛ به نظر شما چه اقدامی باید صورت بگیرد که به درستی صدای معترضان شنیده شود، گفت: وقتی که ما می‌گوییم باید صدای مردم شنیده شود، یعنی مردم باید احساس کنند که حاکمیت با آن‌ها همراه است، احساس کنند که درون حاکمیت هستند، انتظار دارند که اگر مالیات می‌دهند، عوارض می‌دهند، از حکومت دفاع می‌کنند، ۲۲ بهمن به خیابان می‌آیند و در جنگ ۱۲ روزه از کشور حمایت می‌کنند و نظام هم سود آن را می‌برد، در کنار آن، حاکمیت هم عملکردی داشته باشد که در زندگی عادی آن‌ها تأثیری بگذارد. وی ادامه داد: گرانی‌ها و تورم افسارگسیخته، داد مردم را درآورده، گلویشان را فشار داده و زندگی عادی و حداقلی آن‌ها را به مخاطره انداخته و درآمدهایشان را کاهش داده است، اما هیچ اتفاقی نمی‌افتد، در حالیکه منابعی در کشور وجود دارد و بارها دلسوزان گفتند از کدام منابع استفاده کنید، اما گوش بدهکاری نیست. بنابراین مردم نمی‌توانند امیدی داشته باشند که در آینده مشکلاتشان حل می‌شود. از سوی دیگر نابرابری در جامعه و در ساختار اداری کشور است. وقتی امید به بهبود آینده ایجاد نمی‌شود، مردم سرگردان و ناراضی می‌شوند.