Haarlemmer Roy Heiliegers (40) hield jarenlang als weginspecteur van Rijkswaterstaat de wegen in de Randstad veilig. Zwaar en vaak gevaarlijk werk, daarom schreef hij het boek 'Asfalt' over de ervaringen van weginspecteurs. "Veiligheid begint niet bij borden. Veiligheid begint bij gedrag." Het boek staat vol waargebeurde verhalen, zoals dat van het oudere echtpaar dat op weg naar het ziekenhuis een klapband kreeg. Roy: "Die vrouw had een levensreddende operatie nodig. Ik heb ze uiteindelijk zelf naar het ziekenhuis gebracht. Dat is geen protocol, maar je voelt dat je het moet doen." Roy Heiligers is naar eigen zeggen 'Haarlemmer in hart en nieren'. Hij woont in een nieuwbouwwoning in de buurt van de Pijlslaan in Haarlem-West. Met uitzicht op de kathedrale basiliek Sint-Bavo. Hij diende eerder als marinier en werd uitgezonden naar Afghanistan. Het is een rustige man die met zachte stem zijn verhaal doet. "Ik begon in 2018 bij Rijkswaterstaat als weginspecteur in de regio Utrecht. Daar kreeg ik de kans om door te groeien in een leidinggevende positie, met daarbij de rol van officier van dienst. Dat was in mijn regio: de Randstad. Nu maak ik de opleidingen voor nieuwe weginspecteurs." "Een weginspecteur is een echte hulpdienst. We rijden ook met blauwe zwaailichten. Onze hoofdtaak is de veiligheid en doorstroming. We zorgen voor een veilige plek voor de ambulance en politie. Daarmee zijn we automatisch als eerste ter plaatse en gaan we weer als laatste weg. We zijn echt de ogen en oren van de weg." Heftig en gevaarlijk Het belangrijkste werk van de weginspecteurs is het controleren van de wegen. Ze melden problemen als takken die op de weg dreigen te waaien, schade aan het wegdek of de geleiderail en kolken die verstopt zijn, waardoor regenwater niet goed wegloopt. De inspecteurs gaan in hun eentje de weg op, maar staan steeds in contact met de meldcentrale. Een deel van de inspecteurs is ook bijzonder opsporingsambtenaar (boa). Zij mogen processen-verbaal uitschrijven voor bijvoorbeeld rijden over de vluchtstrook of te hoog beladen vrachtwagens bij tunnels. Maar de meldingen van incidenten zijn soms heftig. Roy: "Als je aan komt rijden en je ziet een kinderzitje op de weg liggen, dan draait je maag om. De eerste keren is dat heel heftig, maar je leert ermee om te gaan. De nazorg bij Rijkswaterstaat is goed. Het is een pittig beroep en er zit een uitgebreide opleiding aan vast." Tekst gaat verder onder de foto. Een incident dat de Haarlemmer altijd is bijgebleven, gebeurde op de A9. Daar kwam een motorrijder in slechte weersomstandigheden om het leven, vertelt Heiliegers. "Toen ik aankwam, zag ik eigenlijk meteen dat het helemaal mis was. Het maakte echt heel veel indruk op me. Ik ben daarna meteen drie keer over de plek van het incident heengereden, omdat ik anders niet meer wilde. Ik kom er dagelijks langs en zelfs als ik er nu rij, gaan mijn haren overeind staan." Maar het werk brengt ook hele mooie momenten met zich mee. Zoals die ene melding van een simpel pechgeval langs de snelweg. "Maar toen ik aankwam, hing daar een vrouw met haar benen uit de auto. Ik wist meteen: dit is geen pechgeval, dit is een bevalling. Daar ben ik helemaal niet voor opgeleid. Je doet wat je kunt met een handdoek en een flesje water. Nog voor de ambulance er was, was het kindje al geboren. Het is een meisje en ze heet Jessy." De weginspecteur ging later zelfs nog op kraambezoek bij de ouders. "Als aandenken nam ik het hectometerbordje mee waar ze geboren was. Met haar naam en toenaam erop. Ze is me altijd bijgebleven; het voelt een beetje alsof ik naast mijn eigen twee kinderen nog een derde kind heb." Tekst gaat verder onder de foto. Roy Heilieger schreef het boek 'Asfalt' om het werk van de weginspecteurs te eren. "Ik ben marinier geweest, was uitgezonden, ik heb echt wel wat meegemaakt. Maar je wordt er nooit immuun voor. Een beetje respect voor ons werk is belangrijk. We staan er om te zorgen dat ook jij veilig thuiskomt. Een rood kruis boven de weg hangt er nooit voor niets. Als je nagaat dat in een jaar tijd zestien dienstwagens zijn aangereden, het is echt levensgevaarlijk." En voor de 'gewone' weggebruiker heeft Roy als ervaringsdeskundige nog wat advies: "Als jij in de auto stapt, ben je ook verantwoordelijk voor de veiligheid van een ander. Hou je aan de regels en stop met bellen, facetimen en online vergaderen tijdens het rijden. Je bent afgeleid. Dan zie je dat kruis misschien wel, maar je handelt er niet naar. Die twintig minuten op weg naar kantoor kun je ook best zonder telefoon."