واقعیت این است که دندان طمع روس‌ها و عثمانی‌ها، چند سال پیش از سقوط امپراتوری صفویه برای اشغال و تجزیه ایران، تیز شده بود. پتر اول، سیاست گسترش امپراتوری روس را اساس سلطنت خود قرار داده بود و حاکمان گرجی و ارمنی ماوراء ارس محرمانه به روس‌ها ابراز وفاداری می‌کردند.