De polder zelf oogt nog altijd even vredig, maar onder de oppervlakte broeit het in Molenlanden. Dorpen hangen vol vlaggen, er wordt gedemonstreerd met fakkels en spandoeken en er wordt gescandeerd: nee tegen een azc. De mogelijke komst van asielzoekers heeft Molenlanden in korte tijd veranderd in een arena van argwaan en boosheid. Hoe kon een gemeenschap die zichzelf typeert als nuchter en saamhorig zo snel verharden? Een reconstructie.