Yasin Güler Aktoprak Çayı üzerinde, köylülerin kendi imkânlarıyla yaptığı ilkel bir asma köprü, uzun yıllar boyunca öğrencilerin okula ulaşımında tek geçiş noktası oldu. DEVLET YOK, VATANDAŞ KENDİ KÖPRÜSÜNÜ YAPTI Bölge halkı, defalarca Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi ve Hani Belediyesi’ne başvurmasına rağmen, kalıcı bir çözüm üretilemedi. Dilekçeler verildi, yetkililer gelip yerinde incelemeler yaptı, dosyalar hazırlandı… Ancak sonuç değişmedi: Söz var, icraat yok! Vatandaşın kendi imkânlarıyla kurduğu bu köprü, yıllarca ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin hayatını riske atarak kullandığı tek güzergâh oldu. Güzelce İlköğretim Okulu ve Damlatepe Ortaokulu’na giden çocuklar, her gün bu tehlikeli köprüden geçmek zorunda bırakıldı. DEPREM OLDU, OKUL YIKILDI AMA İHMAL YIKILMADI Kahramanmaraş merkezli deprem sonrası okul binasının yıkılmasıyla birlikte bölgede taşımalı eğitim sistemine geçildi. Ancak bu durum bile köprü sorununu ortadan kaldırmadı. Bugün hâlâ iki mahalle arasındaki ulaşım bu ilkel ve riskli köprü üzerinden sağlanıyor. Sadece öğrenciler değil, kadınlar, yaşlılar ve tüm mahalle sakinleri her gün ölümle burun buruna geliyor. DOSYALAR RAFDA, VATANDAŞ TEHLİKEDE Yetkililerin “planlamaya alındı” söylemi ise bölge halkı için artık hiçbir anlam ifade etmiyor. Yıllardır aynı cümlelerle oyalanan vatandaşlar, somut bir adım atılmamasına tepkili. Sorunun çözümü için yapılan başvuruların cevapsız bırakılması ise ayrı bir skandal. Bürokrasi işletilmiş gibi gösterilse de sahada hiçbir değişiklik yok. BU SORUMSUZLUĞUN HESABINI KİM VERECEK? Ortada açık bir ihmal var. Yıllardır bilinen, raporlanan, incelenen ama çözülmeyen bir sorun… Soru net: Bir facia yaşanmadan mı harekete geçilecek? Kaledibi Güzelce Mezrası’nda yaşayan vatandaşlar artık söz değil, icraat bekliyor. Çünkü bu köprü sadece iki mahalleyi değil, ihmal ile sorumluluk arasındaki uçurumu da bağlıyor.