بازنشستگان قشری از جامعه ایران هستند که با مشکلات متعددی در زمینه سلامتی و محرومیت اقتصادی سر در گریبان هستند. آنان در جوانی نیروی بازوی خود را در چرخ‌دنده‌های صنعت و تولید این کشور فرسودند، حالا در ایامی که باید فصل «آسایش» و «تکریم» باشد، در خط مقدم جنگی نابرابر با هیولای تورم رها شده‌اند. بازنشستگان قشری از جامعه ایران هستند که با مشکلات متعددی در زمینه سلامتی و محرومیت اقتصادی سر در گریبان هستند. آنان در جوانی نیروی بازوی خود را در چرخ‌دنده‌های صنعت و تولید این کشور فرسودند، حالا در ایامی که باید فصل «آسایش» و «تکریم» باشد، در خط مقدم جنگی نابرابر با هیولای تورم رها شده‌اند. سفره‌هایشان روزبه‌روز آب می‌رود. صحبت از «زندگی» نیست؛ صحبت از «بقا» است. صحبت از دست‌هایی است که روزگاری نماد شرافت کارگری بودند و وعده بوسیدنشان داده می‌شد. ​سیدمحمد احمدی، فعال صنفی بازنشستگان تأمین اجتماعی، در گفت‌وگو با ایلنا، از منظر دیگری به قضیه پرداخت و گفت: «ببینید تخم‌مرغ الان گران شده و ما نمی‌دانیم چطور زندگی کنیم، به خاطر اینکه قیمت‌ها سر به فلک کشیده است. دستمزد یک روزِ کارگر نزدیک به قیمت یک شانه تخم‌مرغ است! این نشان می‌دهد که وضعیت معیشت ما دیگر از مرز خطر گذشته و به بحران رسیده است. ما دیگر نمی‌توانیم ادامه دهیم». او با اشاره به تغییر نگاه مسئولان به کارگران نسبت به دهه‌های گذشته افزود: «من کارگر دهه ۶۰ و ۷۰ بودم؛ آن زمان که جوان بودیم با تبلیغات به ما می‌گفتند «دست کارگر را می‌بوسیم»، اما الان دست ما لای گیره است. سؤال من این است که این دستِ ما چه زمانی قرار است از لای گیره در بیاید؟ با این وضعیت معیشتی، زندگی ما زیر فشار است». ​احمدی درخصوص محاسبات ریاضی حقوق و خط فقر تصریح کرد: «حقوق بازنشستگی من ۱۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است که ۸۰۰ هزار تومان آن بابت بیمه تکمیلی کسر می‌شود و طبق روال قانونی ۱۶ تومان دست من را می‌گیرد. این در حالی است که تورم و خط فقر به بالای ۵۰ و ۶۰ میلیون تومان رسیده. این فاصله خیلی زیاد است؛ حتی اگر ۵۰ درصد هم روی حقوق ۱۶ میلیونی بگذارند، می‌شود ۲۴ میلیون، باز هم تا ۵۰ میلیون تومانِ خط فقر، بیش از ۲۰ میلیون تومان فاصله داریم. سال دیگر هم دوباره تورم و گرانی داریم؛ واقعا چه تصمیمی می‌خواهند برای معیشت و حقوق ما بگیرند؟ ما الان عملا زیر خط فقر مطلق هستیم». ​این فعال صنفی با مقایسه قیمت اقلام اساسی گفت: «یک زمانی حقوق ما ۱۰ میلیون بود و نان سنگک ۵ هزار تومان؛ الان نان سنگک شده ۲۵ هزار تومان اما حقوق ما ۱۶ میلیون است. من شخصا چند سال است نتوانسته‌ام لباس نو بخرم. اگر داشته باشم می‌خرم، وقتی ندارم نمی‌توانم. بچه‌های ما نیازهای اولیه دارند و ما ناتوانیم. مگر اولویت حضرت پیغمبر (ص) رعایت حق‌الناس نبود؟ آیا این وضعیت رعایت حق‌الناس است؟!».