در حالی که سرمایه‌داری دیجیتال با تکیه بر «هوش مصنوعی» رکورد دارایی‌های خود را می‌شکند، تنها در فوریه ۲۰۲۶، امنیت شغلی ۸۰ هزار متخصص قربانی شد. به گزارش خبرنگار ایلنا، پشت دیوارهای شیشه‌ای و پرزرق‌وبرق سیلیکون‌ولی، آنجا که تا دیروز وعده‌ی آرمان‌شهر دیجیتال را به خورد جهان می‌دادند، امروز سرمشقی از بی‌رحمی عریان سرمایه‌داری در حال نگارش است. تنها پنجاه روز از آغاز سال ۲۰۲۶ می‌گذرد، اما ناقوس مرگِ امنیت شغلی برای بیش از ۸۰ هزار انسان به صدا درآمده است. بهمن و اسفند امسال، راوی قصه‌ی تلخ انسان‌هایی است که خود معماران این کاخ‌های فناوری بودند و حالا، به مسلخ «سودآوری بیشتر» فرستاده می‌شوند. پدیده‌ای که شرکت‌ها با واژگان بزک‌کرده‌ای چون «جایگزینی عامل‌گرا» (Agentic Displacement) از آن یاد می‌کنند، در واقع چیزی نیست جز قرار دادن تیغ تیز الگوریتم بر گلوی نیروی کار انسانی؛ جایی که هوش مصنوعی نه یک دستیار، که یک ابزار ارزان‌قیمت و مطیع برای حذف کارگر و مهندس است. در ادامه، کالبدشکافی این طوفان ویرانگر را مرور می‌کنیم: