جرم‌شناس و عضو هیأت علمی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی تأکید کرد: فعالیت‌های موسوم به «محافظ شخصی» یا بادیگارد در فضای مجازی، اگر خارج از چارچوب مؤسسات قانونی ارائه شود، می‌تواند تخلف صنفی، انتظامی و حتی کیفری داشته باشد. به گزارش خبرنگار ایلنا، مدتی است که آگهی‌هایی با عنوان «استخدام بادیگارد شخصی» یا «ارائه خدمات محافظ شخصی» در برخی سایت‌های آگهی و شبکه‌های اجتماعی بیشتر به چشم می‌خورد؛ آگهی‌هایی که با وعده تأمین امنیت افراد، همراهی در ترددهای شهری یا محافظت در موقعیت‌های خاص منتشر می‌شوند و حتی در مواردی مانند پیگیری و وصول مطالبات یا حتی تعقیب خدمات ارائه می‌دهند. افزایش این دست تبلیغات پرسش‌هایی را ایجاد کرده است؛ از جمله اینکه آیا اساساً داشتن بادیگارد شخصی در چارچوب قوانین ایران مجاز است یا نه، چنین خدماتی چه ضوابطی دارد و انتشار این آگهی‌ها می‌تواند تخلف محسوب شود یا خیر؟ در همین زمینه، خبرنگار ایلنا برای بررسی ابعاد حقوقی این موضوع با یک حقوقدان و جرم‌شناس گفت‌وگو کرده است تا مشخص شود قانون چه نگاهی به موضوع «بادیگارد شخصی» دارد، چه نوع خدمات حفاظتی مجاز شناخته می‌شود و فعالیت‌هایی که این روزها در فضای مجازی تبلیغ می‌شوند تا چه حد با مقررات موجود همخوانی دارند.