ครบ รอบ3 ปีเต็ม หลังประเทศไทยประกาศใช้ พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 หรือที่สังคมเรียกกันสั้น ๆ ว่า “พ.ร.บ.อุ้มหาย” กฎหมายฉบับนี้ถูกผลักดันจากความเจ็บปวดของครอบครัวผู้สูญหาย และแรงกดดันจากนานาชาติ เพื่อปิดช่องว่างที่ทำให้การซ้อมทรมานและการบังคับสูญหาย ไม่สามารถเอาผิดเจ้าหน้าที่รัฐ ได้อย่างตรงไปตรงมาในอดีต ซึ่งคำถามสำคัญ คือช่วง ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา กฎหมายฉบับนี้ “ใช้ได้จริง” แค่ไหน และสามารถเอาผิดเจ้าหน้าที่รัฐได้มากน้อยเพียงใด