Toen mijn vader koud was overleden, riep mijn moeder me bij zich. Ze zat in een kamertje van het ziekenhuis en zei dat ze me iets moest vertellen. Voor zover ik nog grond onder mijn voeten voelde, zakte die compleet weg. Nou gaan we het krijgen, dacht ik. Hij was mijn echte vader niet, er waren schulden, ze zouden uit elkaar gaan. Mijn moeder haalde diep adem. ‘Ja, jij zult de tekst voor de uitvaart wel schrijven’, zei ze. ‘Maar papa heeft de hbs nooit afgemaakt.’