Saga Roma-barna í Evrópu er ekki siðferðileg frásögn heldur skjalfest saga stjórnsýslulegrar framkvæmdar. Í fjölmörgum ríkjum voru börn tekin úr umsjá foreldra sinna á grundvelli félagslegra og menningarlegra viðmiða sem síðar hafa verið metin ófullnægjandi og í mörgum tilvikum óréttmæt. Efnahagsleg fátækt, óstöðug búseta og flökkulíf voru víða lögð að jöfnu við uppeldislega vanhæfni án þess að fyrir lægju staðfest atvik um ofbeldi, misnotkun eða alvarlega vanrækslu.