میدان نفتی آزادگان، با ذخایر عظیم خود، نه‌فقط یک منبع درآمد، بلکه یک سرمایه راهبردی و ابزار امنیت ملی برای ایران است. این میدان‌ که در جغرافیای انرژی کشور به عنوان بزرگ‌ترین میدان مشترک نفتی شناخته می‌شود، میدانی برای رقابت نفس‌گیر با همسایه غربی است؛ رقابتی که هر روز تأخیر در آن، به معنای واگذاری ثروت ملی به طرف مقابل و از دست رفتن فرصت‌های جبران‌ناپذیر توسعه کشور است. میدان نفتی آزادگان، با ذخایر عظیم خود، نه‌فقط یک منبع درآمد، بلکه یک سرمایه راهبردی و ابزار امنیت ملی برای ایران است. این میدان‌ که در جغرافیای انرژی کشور به عنوان بزرگ‌ترین میدان مشترک نفتی شناخته می‌شود، میدانی برای رقابت نفس‌گیر با همسایه غربی است؛ رقابتی که هر روز تأخیر در آن، به معنای واگذاری ثروت ملی به طرف مقابل و از دست رفتن فرصت‌های جبران‌ناپذیر توسعه کشور است. با وجود این، بدعتی که دولت سیزدهم برای توسعه این میدان حیاتی انتخاب کرد، نه‌تنها شتاب لازم را نداشت، بلکه با سپردن مسئولیت به یک شرکت پروژه متشکل از بانک‌ها، که فاقد صلاحیت فنی و زیرساخت‌های لازم است، توسعه و درآمدزایی کشور را در یک بیراهه پرهزینه قرار داد.