کارگاه‌های کوچک پوشاک در تهران به شکل گسترده با مشکل کمبود کارگر و بحران در تهیه مواد اولیه مواجه هستند. خیلی‌ها درب کارگاه را تخته کرده‌اند؛ در این گزارش، تعدادی از تولیدکنندگان و کارگران، از روزگار سخت و نارضایتی‌های انباشته‌ی خود می‌گویند. به گزارش خبرنگار ایلنا، تولیدکنندگان خُرد و کارگران آن‌ها همواره یکی از اولین گروه‌هایی بوده‌اند که در اثر شوک‌های اقتصادی به ویژه در حوزه نرخ ارز آسیب دیده‌اند. بخش قابل توجهی از این تولیدکنندگان نه در خارج شهر، که در خیابان‌های مرکزی تهران مشغول به کار هستند. در این میان صنایع کوچک تولید پوشاک و پارچه، از مهمترین آسیب‌دیدگان محسوب می‌شوند؛ تولیدکنندگان و کارگرانی که عمدتاً در خیابان‌های مرکزی پایتخت از جمله خیابان جمهوری و بازار بزرگ تهران، روزگاری حضور گسترده‌ای داشتند اما با افزایش فشارها، یا مجبور به تعدیل گسترده نیرو و کاهش تولید شدند و یا بساط فعالیت خود را برای همیشه جمع کردند. صنایع کوچک پارچه دوزی، گل دوزی و لباس دوزی در کنار تریکوبافی‌های متعدد در این منطقه، بخشی از هویت اقتصاد شهری مناطق مرکزی و جنوب تهران را تشکیل می‌دادند؛ اما از دهه هشتاد با گسترش واردات و اولین شوک‌های قیمتی به نرخ ارز، به مرور یکی پس از دیگری تعطیل شدند. اوضاع به سمتی حرکت کرد که پس از کرونا و شوک هفت برابر شدن قیمت ارز در دولت اعتدال، بخش عمده‌ای از کارگاه‌های کوچک حوزه پوشاک و پارچه مرکز تهران و خیابان جمهوری از بازار خارج شده و کارگران آن‌ها در تاکسی‌های اینترنتی مشغول به کار شدند!