​​Japon edebiyatının lanetli dehalarından Osamu Dazai (Shūji Tsushima), okuyucusunu kendi ıssızlığına, yabancılaşmasına ve nihai yitimine davet eden bir yazardır. Onun metinleri, bir itiraftan çok, varoluşsal bir çığlığın yankısıdır. Bu yazıda, Dazai'nin yaşamının trajik ritmi ile iki önemli eseri —biri başyapıtı kabul edilen İnsanlığımı Yitirirken, diğeri ise gelenekle hesaplaşması olan Yeşil Bambu ve Diğer Fantastik Öyküler— arasındaki o gerilimli, sarsıcı ilişkiyi çözümlemeye çalışacağım. Bence Dazai, hayatı boyunca yansımasını bulmaya çalış