O Γιούργκεν Τέλερ ήρθε μυστικά στην Αθήνα για να φωτογραφήσει ένα αφιέρωμα μόδας και τέχνης του περιοδικού Sotheby’s μέσα στη Στέγη, στο Onassis Ready, στη Συλλογή του Ιδρύματος, με τη Μαριακάρλα Μποσκόνο να ποζάρει μεταξύ άλλων μπροστά σε El Greco και στη Rolls-Royce του Ωνάση. Όλα όσα έγιναν. Τον Δεκέμβριο, λίγο πριν ολοκληρωθεί η έκθεση του «You Are Invited» στο Onassis Ready, ο Γιούργκεν Τέλερ και η σύζυγος και καλλιτεχνική συνεργάτιδά του Ντοβίλ Ντριζίτε επέστρεψαν στην Αθήνα για ένα νέο κεφάλαιο. Αυτή τη φορά για ένα εκτενές φωτογραφικό portfolio μόδας και τέχνης, ανάθεση του περιοδικού του Sotheby’s, που απλώθηκε στη Στέγη, στο Onassis Ready, στη Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος  Ωνάση, σε σημεία όπου φυλάσσονται έργα της Συλλογής Ωνάση, καθώς και στο λόμπι του New Hotel στη λεωφόρο Αμαλίας. Οδηγός της φωτογράφισης ήταν η φετινή θεματική της Στέγης για την οικογένεια. Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, με ηρωίδα το μοντέλο-σταρ Μαριακάρλα Μποσκόνο και υπεύθυνη για το styling τη θρυλική Sissy Vian (μεταξύ άλλων Creative Fashion Director στο ιταλικό Harper’s Bazaar), έγινε εξώφυλλο και κεντρικό θέμα 24 σελίδων στο νέο Sotheby’s Magazine.  Ο μύθος του Ωνάση, φορτωμένος με κάθε λογής πραγματικές ιστορίες, προσδοκίες και προβολές, διαπερνά τις σελίδες. Είτε μέσα από την Cadillac και την Rolls Royce του, είτε μέσα από το πορτρέτο του που σχεδίασε ο Βαφειάδης, αυτό το χαρακτηριστικό με την γαλάζια γραβάτα του Ωνάση να κυματίζει, είτε μέσα από έργα ζωγραφικής της Συλλογής του Ιδρύματος, όπως το εμβληματικό έργο του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου «Τhe Coronation of the Virgin» (1603-1605). Αλλά ας μείνουμε λίγο σε αυτή την εικόνα: Η Μαριακάρλα στέκεται μπροστά στην την «Στέψη της Παναγίας», έναν πίνακα που συμπυκνώνει την υπέρβαση που χαρακτηρίζει τον Θεοτοκόπουλο: επιμηκυμένες, άυλες μορφές, έντονα, σχεδόν ηλεκτρικά χρώματα και μια πνευματική έξαρση που κατευθύνει το βλέμμα από χαμηλά προς τα πάνω, με αγγέλους σαν ακροβάτες και σκόπιμα παραμορφωμένες αναλογίες που εντείνουν τη δραματικότητα. Κορυφώνεται εδώ η αντι-μεταρρυθμιστική θρησκευτική ζωγραφική του. Μπροστά σε αυτή τη σχεδόν εκστατική σύνθεση, η Μαριακαρλα φορά το εντυπωσιακό φόρεμα με μπούστο Thevxkley, ένα σωματοποιημένο γλυπτό από ύφασμα που στέκεται με την ίδια κάθετη ένταση. Είναι σαν να ακυρώνεται η απόσταση των αιώνων μέσα στην Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ωνάση. Η θρησκευτική έξαρση του 17ου αιώνα συναντά τη σύγχρονη σιλουέτα σε μια εικόνα όπου η μπαρόκ πνευματικότητα και η μόδα λειτουργούν ως ισότιμες, θεατρικές χειρονομίες. Ενδιαφέρον έχουν όμως και σε όσα δεν φαίνονται πίσω από τις εικόνα. Η επιλογή να φορέσει η Μαριακάρλα αυτή τη δημιουργία, δεν έχει μόνο αισθητική αφετηρία. Ο δημιουργός του Thenkley, Daniel del Valle, προέρχεται από τη νότια Ισπανία -εκεί που άνθισε ο Θεοτοκόπουλος. Είναι αυτοδίδακτος καλλιτέχνης και δημιουργός και ένας από τις κορυφαίες δημιουργούς συνθέσεων με λουλούδια στο Λονδίνο. Μάλιστα τη Δευτέρα παρουσίασε την πρώτη του επίδειξη μόδας, στην Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου, υπό τον τίτλο «Νάρκισσος». Ας επιστρέψουμε όμως στην γοητεία που εξακολουθεί να ασκεί ο Αριστοτέλης Ωνάσης στο περιοδικό. «Για τον κόσμο, ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν ένας επιφανής μεγιστάνας της ναυτιλίας, του οποίου οι επιχειρηματικές κινήσεις είχαν υψηλό ρίσκο και οι σχέσεις του ακόμη υψηλότερο προφίλ. Για όσους τον γνώριζαν προσωπικά, ήταν ένας άνθρωπος με αίσθηση του χιούμορ», αναγράφεται. Παράλληλα επισημαίνει ότι «δημιουργημένο από τον μεγιστάνα της ναυτιλίας Αριστοτέλη Ωνάση, το Ίδρυμα Ωνάση ξεκίνησε ως οικογενειακή υπόθεση. Από το 1975 καλλιεργεί τον πολιτισμό, την εκπαίδευση και την καινοτομία στην υγεία στην Αθήνα και πέρα από αυτήν», ενώ χαρακτηρίζει το Ίδρυμα «έναν οργανισμό που δεν παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά», προσθέτοντας ότι «όπως το χιούμορ ήταν στο DNA του Ωνάση, έτσι διατρέχει και τις φιλανθρωπικές του πρωτοβουλίες». Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, καλλιτεχνική διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση από την πλευρά της, τον περιγράφει με μια εικόνα σχεδόν κινηματογραφική: «Θα καθόταν κάπου ακούγοντας μπουζούκι και πίνοντας το φθηνότερο ουίσκι, με τον τραγουδιστή από τη μία πλευρά και τη Μαρία Κάλλας από την άλλη», ενώ για τη σημερινή συνέχεια του οράματος σημειώνει: «Να που βρισκόμαστε ξανά εδώ, με νέους ανθρώπους, και δημιουργήσαμε κάτι για τους αρχαιολόγους του μέλλοντος». Το ίδιο το περιοδικό υπενθυμίζει ότι το Ίδρυμα Ωνάση «ξεκίνησε ως οικογενειακή υπόθεση», συνδέοντας την ιστορική του αφετηρία με τη σημερινή του πολιτιστική στρατηγική. Και όταν αναζητήθηκε ένας τρόπος να ενεργοποιηθεί δηλώνοντας την ταυτότητά του ο νέος χώρος στου Ρέντη, αυτός που η Αφροδίτη Παναγιωτάκου  αποκαλεί εργοστάσιο ονείρων, «στο μυαλό τους ήρθαν ο Γερμανός φωτογράφος Γιούργκεν Τέλερ και η δημιουργική του συνεργάτιδα και σύζυγος, Ντοβίλε Ντριζίτε». Ο ίδιος ο Τέλερ δηλώνει στο περιοδικό: «Η οικογένεια είναι ο πυρήνας της δουλειάς μου. Βγάζει απόλυτο νόημα. Ήταν σημαντικό για μένα να δουλέψω με τη Μαρίακαρλα, την οποία φωτογράφισα πρώτη φορά το 1998. Από τότε είμαστε πολύ στενοί φίλοι». Η εισαγωγή του φωτογραφικού αφιερώματος τοποθετεί καθαρά το στίγμα του: «Με φόντο την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της Αθήνας, τολμηρά χρώματα, γλυπτικές σιλουέτες και ένα πνεύμα πειραματισμού ορίζουν τη φετινή ανοιξιάτικη σεζόν. Η ιστορία εκτυλίσσεται παράλληλα με την έκθεση του Γιούργκεν Τέλερ στο Onassis Ready  -μια προέκταση του πολιτιστικού οράματος του Ιδρύματος Ωνάση- δημιουργώντας έναν δυναμικό διάλογο ανάμεσα στη μόδα, την τέχνη και την ίδια την πόλη». Το portfolio κινείται ακριβώς πάνω σε αυτή τη γραμμή. Η Μποσκόνο ντυμένη με Loewe φωτογραφίζεται ξαπλωμένη δίπλα σε τεράστια προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον Leone Clerici (1875). Φορώντας μία μπλούζα Ferragamo σκαρφαλώνει πάνω στο έργο «Αναρχαιολογική αναπαράσταση», την αναποδογυρισμένη πουφο-κολόνα του Ανδρέα Αγγελιδάκη που φέτος θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Μπιενάλε της Βενετίας με το έργο «Εscape Room». Αντιγράφει τη στάση σώματος του μικρού αγοριού στο έργο του Γιώργου Ιακωβίδη «Ο μικρός βοσκός» (1877) στο σαλόνι του Ιδρύματος Ωνάση με μαύρο AKRIS φόρεμα, τιρμπάν Louis Vuitton και τα περίφημα σαν αχινούς παπούτσια Moschino, ενώ στέκει σχεδόν με συστολή φορώντας Chanel μπροστά στα αρχετυπικά γλυπτά του Δημήτρη Φιλλιπότη και Γιανούλη Χαλεπά στην αποθήκη όπου φυλάσσονται έργα της Συλλογής Ωνάση. Στο αφιέρωμα εμφανίζονται και δυο εικόνες από το ξενοδοχείο Νew του Δάκη Ιωάννου, ο οποίος είναι συλλέκτης και καλός φίλος του Τέλερ. Στην μία εικόνα η Μαριακάρλα με το δικό της t-shirt με την Μίνι Μάους και Fendi ολόσωμη φόρμα, φωτογραφίζεται μπροστά στην κατασκευή «Favella Wall» του Studio Campana Επενδύει στις σχέσεις αυτές. Μιλώντας στο iefimerida τον Οκτώβριο λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης, έλεγε ο ρηξικέλευθος φωτογράφος : Είχα ακούσει για το Ίδρυμα Ωνάση πριν γνωρίσω την Αφροδίτη Παναγιωτάκου, ήξερα ότι έχει ένα συναρπαστικό, ριψοκίνδυνο πρόγραμμα, με τεράστια ποικιλία: θεατρικές παραγωγές, μουσικά φεστιβάλ, raves, λαϊκή κουλτούρα, ραδιόφωνο. Το ήξερα μέσω σκηνοθετών όπως ο Τόμας Όστερμαγιερ ή ηθοποιούς όπως η Ιζαμπέλ Ιπέρ, που είχαν συνεργαστεί μαζί τους. Μετά, η Αφροδίτη μάς κάλεσε πριν τρία χρόνια να έρθουμε στην Αθήνα. Μού πρότειναν διάφορους χώρους - μικρότερους, μεσαίους, μεγαλύτερους-  κι ύστερα αυτόν. Την συμπάθησα αμέσως την Αφροδίτη. Ένιωσα ότι ρωτά για τους σωστούς λόγους. Καταλαβαίνει τη δουλειά μου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι όπως όταν ένας σχεδιαστής μόδας μου ζητά συνεργασία· πρέπει να αισθανθώ ότι καταλαβαίνει βαθιά τη δουλειά μου και δεν το κάνει από διαφημιστική σκοπιμότητα. Χρειάζομαι προσωπική επαφή με τον δημιουργικό άνθρωπο -με τον επιμελητή, σε αυτή την περίπτωση. Εκείνη μου έδωσε εμπιστοσύνη, μου έδωσε carte blanche. Το πήρα πολύ σοβαρά». Αυτή η παραγωγή ξεκίνησε μέσα από δυο απλά μηνύματα στο What’s App ανάμεσα στον Τέλλερ και την Ντοβίλ με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου. Η ιδέα και το «πάμε να το κάνουμε». Και η Αθήνα, μέσα από τις σελίδες ενός διεθνούς περιοδικού κύρους, λειτούργησε ως τόπος παραγωγής εικόνας, ιδεών και σχέσεων με τη Μαριακάρλα στο κέντρο και το Onassis Ready ως αστικό πεδίο όπου η μόδα συναντά την πολιτιστική στρατηγική. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr