„Ég er sundfíkill. Ég kem daglega, stundum tvisvar á dag. Ef ég þarf að ná mér niður þá er það hér,“ segir listakonan Rán Flygenring sem fór eitt sumar vítt og breitt um landið, dýfði sér í hverja laug, hvert lón og náttúrupoll sem hún fann og dró upp mynd af baðmenningu Íslands. Útkoman er bókin Sketching Bathing in Iceland þar sem einstök sýn hennar á sundlaugarmenningu Íslands birtist. Egill Helgason hitti Rán í sundlaug Vesturbæjar. „Mér finnst mjög gaman og gott að synda. Ég fer helst ekki í sturtu heima hjá mér, svo er sauna. Þetta er allur pakkinn og félagslegt. Mér finnst þetta æði.“ Rán segir bókina vera ástarbréf til íslenskrar baðmenningar. Bókin er í senn safn teikninga og handbók fyrir ferðamenn og sundlaugargesti. „Þetta eru skissur sem ég gerði fyrir svolitlu síðan. Þá fór ég í ferðalag um landið og teiknaði. Safnaði saman skissum af augnablikum sem fönguðu athygli mína, af fólki í vatni og þessum sundstöðum. Reyndi að fanga stemninguna í náttúrulaugunum og þessum fancy laugum, lónunum og bara sundlaugunum.“ Hún hélt sýningu með teikningum sínum en alltaf hafi staðið til að gera bók. „Ég var svolítinn tíma að finna út hvað mig langaði að segja. Það er svo margt sem hefur verið sagt um baðmenningu okkar.“ Þá hafi hún fengið hugmyndina að gera handbók fyrir ferðamenn um hvað það sé að fara í sund og hvernig eigi að haga sér. Hún mælir nefnilega alltaf með því fyrir fólk að taka með sér sundföt þegar förinni er heitið til Íslands og þá kemur oft fát á fólkið sem segist ekki vera sundfólk. „Því það eru allir með hugmyndir um sundlaugar sem eitthvað óþægilegt, þetta er inni og klór. En þetta er allt sem þau þurfa að vita, það sem mig langaði að þau fengju að vita til að skilja.“ Þakklát fyrir að hafa alist upp við að það sé eðlilegt að spjalla nakinn saman í klefanum Hún fjallar um sundmenninguna og jarðtenginguna sem því fylgi að vera í vatni. Hún fjallar um muninn á baðlónum og almenningssundlaugum, tískunni og menningarlegu hliðinni. „Við erum þarna alveg frá því við erum pínulítil börn og fram á grafarbakkann, sundlaugarbakkann. Það eru allir naktir saman í klefa.“ Mörgum þyki óþægilegt að þurfa að baða sig naktir saman í sturtuklefa áður en haldið er út í laug. „En ég er svo þakklát fyrir að hafa alist upp við að það sé bara eðlilegt, að hittast og spjalla allsber í klefanum.“ Eins sé ólík orka eftir því hvenær dags farið er í sund. Á morgnana er ákveðinn hópur og svo breytist stemningin eftir því sem líður á daginn og á kvöldin mæta unglingarnir og fólk á stefnumótum. „Hún hefur sína klukku, laugin. Það eru svo ótrúlega margar sögur þarna.“ Rán þykir vænt um bókina, sér í lagi þar sem Birna Geirfinnsdóttir frá Studio Studio hannaði hana. „Það er svolítið gaman að fá einhvern annan að þeim hluta. Hún er svolítið vel gerð, það er bleikur saumur á kilinum og svo er hún með handklæði utan um sig þar sem allsberi maðurinn stingur sér. Það er byggt á sannri sögu,“ bætir hún við og hlær. Sundlaugar eru skjálaus staður þar sem fólk getur kúplað sig út og kjarnað sig. „Er þetta ekki það sem við erum að leita að? Samfélag, hittast og tala saman. Þetta er einhver lykill.“ „Er þetta ekki það sem við erum að leita að? Samfélag, hittast og tala saman. Þetta er einhver lykill,“ segir Rán Flygenring sem gefur út safn teikninga af baðstöðum landsins sem er í senn handbók fyrir ferðamenn. Rætt var við Rán Flygenring í Kiljunni á RÚV. Þáttinn má finna í spilaranum hér fyrir ofan.